روش هاى توان افزايى در سختى ها - عطاء الله، محسن - الصفحة ٣١٥ - ٩ تقويت«خدا - يادآور»

پيامبر (ص) از ترس اين كه آيات قرآن را فراموش كند، وقتى كه جبرئيل، آيه‌اى بر او نازل مى‌كرد، علاوه بر همراهى با وى، دوباره از اوّل، آيه را قبل از پايان رسيدن وحى از سوى جبرئيل، مى‌خواند تا دچار فراموشى نشود.[١]

با عنايت به آياتى از اين دست و با توجّه به اين‌گونه گزارش‌ها، مى‌توان گفت: هرچند هيچ‌گاه در واقع چنين فراموشى‌اى براى پيامبر (ص) اتفاق نيفتاده است- زيرا در آن صورت، از گفتار وى سلب اطمينان خواهد شد-، امّا ترس از فراموشى و از دست رفتن آيات، مى‌تواند به عنوان يكى از نگرانى‌هاى ايشان در باب تبليغ و رسالت، به شمار آيد. از اين رو، خداوند متعال به ايشان اين اطمينان را مى‌دهد كه هرگز از بابت فراموشىِ آيات، نگرانى به دل راه مده! زيرا ما ضمانت مى‌كنيم كه علم به قرآن و حفظ قرآن را در اختيار تو بگذاريم، به طورى كه قرآن را آن طور كه نازل شده، همواره حافظ باشى، و به صورتى كه نازل شده، قرائتش كنى، و هرگز دچار فراموشى نگردى![٢] و كسى كه خدا ضامن او باشد، چگونه ممكن است نگران و مضطرب باشد!؟

(سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى‌.[٣]

ما به زودى [قرآن را] بر تو مى‌خوانيم و هرگز فراموش نخواهى كرد!).

[١]. كان النبى( ص) إذا نزل عليه جبرئيل( ع) بالوحى يقرئه مخافة أن ينساه فكان لا يفرغ جبرئيل( ع) من آخر الوحى حتى يتكلم هو بأوله، فلما نزلت هذه الاية لم ينس بعد ذلك شيئا( مجمع البيان، ج ١٠، ص ٧٢٠).

[٢]. ترجمه تفسير الميزان، ج ٢٠، ص ٤٤٣.

[٣]. سوره اعلى، آيه ٦.