در اوّلين جهاد تهاجمى مسلمانان در جنگ «بدر» همين عامل، به يارى مسلمانان آمد و آنها با اين كه شمارشان فقط ٣١٣ نفر بود و از ابزارآلات جنگى محدودى برخوردار بودند، توانستند با روحيه‌اى بالا بر دشمن انبوه خويش- كه تعدادشان به هزار نفر مى‌رسيد- بتازند و آنان را شكست دهند. آيات ٤٣ و ٤٤ سوره مبارك انفال به اين مهم پرداخته و از اين معجزه الهى، اين گونه خبر مى‌دهد:

(إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنامِكَ قَلِيلًا وَ لَوْ أَراكَهُمْ كَثِيراً لَفَشِلْتُمْ وَ لَتَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَ لكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ\* وَ إِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَ يُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كانَ مَفْعُولًا وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ.[١]

در آن هنگام كه خداوند، تعداد آنها را در خواب به تو كم نشان داد و اگر فراوان نشان مى‌داد، مسلّماً سست مى‌شديد و كارتان به اختلاف مى‌كشيد، ولى خداوند [شما را از شرّ اينها] سالم نگه داشت. خداوند به آنچه درون سينه‌هاست، داناست. و در آن هنگام كه با هم رو به رو شُديد، آنها را به چشم شما كم نشان مى‌داد و شما را [نيز] به چشم آنها كم مى‌نمود تا خداوند، كارى را كه مى‌بايست انجام گيرد، تحقّق بخشد و همه كارها به خداوند باز مى‌گردد).

بر اساس اين آيات و تفاسير ذيل آن، خداوند، پيش از وقوع جنگ، در عالم رؤيا نيروى دشمن را به پيامبر (ص) كم نشان داد. اين رؤيا، رؤياى صادقى بود؛ چون واقعيت و باطن دشمنى كه نگاهى دنيوى داشت‌[٢] و سيره‌اش تحقير و كم‌بينى مؤمنان بود،[٣] به تبع كم و بى‌ارزش بودن متاع دنيا،[٤] ضعيف و كم‌ارزش خواهد بود.[٥]

[١]. سوره انفال، آيه ٤٣ و ٤٤.

[٢].( إِنْ هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا)( سوره انعام، آيه ٢٩؛ سوره مؤمنون، آيه ٣٧. نيز، ر. ك: سوره جاثيه، آيه ٢٤).

[٣].( إِنَّ هؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ‌)( سوره شعرا، آيه ٥٤).

[٤].( قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ‌)( سوره نساء، آيه ٧٧).

[٥]. تسنيم، ج ١٣، ص ٢٨٢.