روش هاى توان افزايى در سختى ها - عطاء الله، محسن - الصفحة ١٦٧ - فصل پنجم تقويتهاى معنوى
پس واى بر نمازگزارانى كه از نمازشان غافلاند؛ همان كسانى كه ريا مىكنند!).
شرط دوم پايدارى و استمرار داشتن برنامه عبادى است. اگر ارتباط با خداى تعالى مقطعى باشد، طبيعتاً توانافزايى نيز موقّتى و كوتاهمدت خواهد بود؛ چرا كه مستمر بودن اين ارتباط و اتّصال، موجب اتّصال دائمى به منبع قدرت است. به همين دليل است كه ارتباط دائمى پيامبر (ص) با كانون وحى و عالم ملكوت- كه با نزول تدريجى قرآن كريم اتفاق مىافتاد-، عاملى براى تثبيت قلب نورانى ايشان شمرده شده است. در آيهاى از سوره فرقان كه در مقام پاسخ به بهانه كفّار مبنى بر اينكه «چرا قرآن دفعتاً و يك مرتبه نازل نمىشود؟»، آمده است:
(وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً واحِدَةً كَذلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَكَ وَ رَتَّلْناهُ تَرْتِيلًا.[١]
و كافران گفتند: چرا قرآن يك جا بر او نازل نمىشود؟! اين به خاطر آن است كه قلب تو را به وسيله آن محكم داريم، و [از اين رو] آن را به تدريج بر تو خوانديم).
اين جواب كوتاه و جامع، بيانگر اين است كه فلسفه تدريجى نازل شدن قرآن كريم، اطمينان قلب و آرامش خاطر يافتن پيامبر (ص) است؛ چرا كه نزول تدريجى آيات، سبب ارتباط دائم و مستمر پيامبر (ص) به مبدأ وحى بود. شرط مداومت بر عبادت براى تأثيرگذارى آن را مىتوان از آيه زير نيز برداشت نمود:
(وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ.[٢]
و تا دم مرگ، پروردگارت را عبادت كن!).
در اين آيه به پيامبر (ص) دستور مىدهد كه تا دم مرگ، خدا را عبادت كن. كلمه يقين كه در اين آيه آمده، به معناى مرگ است.[٣] به اين جهت كه مرگ، امرى مسلّم و غير قابل ترديد است و يا اينكه به هنگام مرگ، پردهها كنار مىرود و حقايق در برابر چشم انسان آشكار مىشود، و حالت يقين براى او پيدا مىگردد.[٤]
[١]. سوره فرقان، آيه ٣٢.
[٢]. سوره حجر، آيه ٩٩.
[٣]. ترجمه تفسير الميزان، ج ١٢، ص ٢٨٨.
[٤]. تفسير نمونه، ج ١١، ص ١٤٤.