روش هاى توان افزايى در سختى ها - عطاء الله، محسن - الصفحة ٢٩ - بخش اول روش هاى خود تربيتى
هر چند با نگاهى جامع و كلّى به روشهاى تقويتى بايد گفت تمامى تقويتها از جانب خداى متعال صورت مىگيرد و اوست كه توفيق صبر و بردبارى را به افراد مىدهد، امّا در برخى از روشها علاوه بر عنايت الهى براى بالا بردن آستانه تحمّل شخص، اين افزايش توان و بالا رفتن آستانه تحمّل، مشروط به بروز رفتارى خاص از سوى فرد تقويت شونده شده است و تا خودِ فرد اقدامى انجام ندهد، تقويتى صورت نمىگيرد. لذا در اين روشها نقش انسان در توانمندسازى خويش را نمىتوان ناديده گرفت. بر خلاف بخش ديگر كه خداوند، نقش مستقيم دارد و انسان، تنها با توجّه پيدا كردن به صفات الهى، سطح تابآورىاش بيشتر مىشود.
روشهاى خودتقويتى، متناسب با نوع رفتارى كه بايد از انسان سر بزند و نيز تأثيرى كه اين رفتار بر مشكلات مىگذارد، به چند گروه تقسيم مىشود. در برخى از آنها شخص با مقايسهاى كه انجام مىدهد، به رهايى از احساس تنهايى و نيز كوچك ساختن مشكل مىپردازد. در برخى ديگر با تعديل نمودن وظايف و نتايج مورد انتظار، از سختى آن مىكاهد. در بعضى از تقويتها براى افزايش نيروى بردبارى، از روش تبديل و تغيير استفاده مىشود. در گروهى ديگر، انتظار منابع تسكيندهنده در آينده يا انتظار پيشآمدن مشكلات در آينده، موجب بالا رفتن سطح توانمندى فرد مىشود. و سرانجام در گروهى از روشهاى تقويتى، توانمند شدن شخص با تقويت جنبه معنوى و ارتباط بيشتر او با خداى سبحان صورت مىگيرد. هر يك از اين گروهها در فصلهاى مستقل به نام تقويتهاى «مقايسهاى»، «تعديلى»، «تبديلى»، «انتظارى» و «معنوى» خواهد آمد. البته سه روش تقويتى نيز وجود دارد كه چون وجه اشتراكى با ديگر روشها ندارند، بدون قرار گرفتن تحت فصلى از فصلهاى يادشده، به شكل جداگانه در پايان اين بخش مىآيند.