روش هاى توان افزايى در سختى ها - عطاء الله، محسن - الصفحة ٢٩٦ - دو ايمنى از تحريف قرآن

حتّى در برخى روايات گفته شده كه پيامبر (ص) تا سه روز ابلاغ پيام را به تأخير انداخت.[١] اين نگرانى- كه در روايت فوق بيان شد-، از لحن آيه نيز قابل استنباط است؛ چرا كه از اين آيه برمى‌آيد موضوع مهمّى كه تبليغ آن بر عهده پيامبر (ص) گذاشته شده، همسنگ نبوّت است، به گونه‌اى كه اگر ابلاغ نشود، رسالت وى ناتمام مى‌مانَد؛[٢] امّا خداى سبحان با خطاب «يا أَيُّهَا الرَّسُولُ»- كه تنها در دو جاى قرآن مجيد آمده‌[٣] و گويا مى‌خواهد حسّ مسئوليت را در پيامبر (ص) بيشتر تحريك كند و اراده او را تقويت نمايد كه تو صاحب رسالتى، آن هم رسالتى از طرف ما، پس بايد در بيان حكم استقامت به خرج دهى-،[٤] به ايشان دلدارى و تأمين مى‌دهد و مى‌فرمايد: از مردم در اداى اين رسالت، وحشتى نداشته باش؛ زيرا خداوند، تو را از خطرات آنها نگاه خواهد داشت: (وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ).

بنا بر اين، خداوند با اطمينانى كه به رسولش داد، نگرانى ايشان را از خطرات احتمالى برطرف نمود تا با خيالى آسوده، به ابلاغ اين پيام مهم بپردازد. لذا با نزول اين آيه، پيامبر (ص) دستور توقّف مسلمانان در بيابان گرم و خشك غدير خم را صادر كرد و در برابر انبوهى از جمعيت- كه تعداد آنها را از هفتاد هزار تا صد و بيست هزار گفته‌اند-، فرمان الهى يعنى ولايت على (ع) را به مردم ابلاغ نمود.[٥]

دو. ايمنى از تحريف قرآن‌

نگرانى از تحريف و تغيير آيات قرآن، يكى ديگر از عوامل فشار روانى بر پيامبر اكرم (ص) بود كه با به كارگيرى اين روش، بر طرف شد. اين نگرانى، از رواياتى كه بيانگر اهتمام ايشان نسبت به حفظ و كتابت آيات، بلافاصله بعد از نزول آنها بوده،

[١]. ر. ك: كتاب التفسير، ج ١، ص ٣٣٢.

[٢]. ترجمه تفسير الميزان، ج ٦، ص ٥٩؛ التحرير والتنوير، ج ٦، ص ٢٥٦.

[٣]. يكى اين آيه و ديگرى آيه ٤١ سوره مائده.

[٤]. تفسير نمونه، ج ٤، ص ٣٨٣.

[٥]. حجة التفاسير و بلاغ الإكسير، ج ٢، ص ١٠٩١.