(وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَ تَذَرُ مُوسى‌ وَ قَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ يَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ‌ قالَ مُوسى‌ لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ.[١]

اشراف قوم فرعون گفتند: آيا موسى و قومش را رها مى‌كنى كه در زمين فساد كنند و تو و خدايانت را رها سازند؟ گفت: به زودى پسرانشان را مى‌كشيم و دخترانشان را زنده نگه مى‌داريم و ما بر آنها كاملًا مسلّط هستيم. موسى به قوم خود گفت: از خدا يارى جوييد، و استقامت پيشه كنيد، كه زمين از آن خداست، و آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد، واگذار مى‌كند و سرانجام [نيك‌] براى پرهيزكاران است!).

هنگامى كه يعقوب (ع) خبر دروغين خورده شدن يوسف (ع) توسط گرگ را از فرزندانش شنيد، فرمود: «من صبر خواهم كرد، صبرى جميل و همراه با شكرگزارى خداوند»[٢] و آن‌گاه با بيان عبارت «خدا يارى‌دهنده است»، به نوعى منبع آن صبر جميل را بيان مى‌كند. يعنى منبع اين صبر و بردبارى من اين است كه خدا توانايى يارى‌رسانى به مرا دارد.

(وَ جاؤُ عَلى‌ قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ عَلى‌ ما تَصِفُونَ.[٣]

و پيراهن او را با خونى دروغين [آغشته ساختند و نزد پدر] آوردند. گفت: هوس‌هاى نفسانى شما اين كار را برايتان آراسته! من صبر جميل خواهم داشت و در برابر آنچه مى‌گوييد، از خداوند يارى مى‌طلبم!).

بنا بر اين، استعانت از خدا موجب تقويت انسان و افزايش صبر اوست. بر اساس آيات قرآن، راه دستيابى به اين استعانت، دو چيز است: نماز و صبر. اقامه نماز به عنوان رفتارى خاص براى ارتباط با خداوند، يكى از شاخص‌ترين عناصر

[١]. سوره اعراف، آيه ١٢٧ و ١٢٨.

[٢]. تفسير نمونه، ج ٩، ص ٣٤٥.

[٣]. سوره يوسف، آيه ١٨.