اين عبارت، پيامبر (ص) را خرسند مى‌سازد كه امر همه به دست خداست و نجات اين گونه افراد از فتنه و عذاب الهى در اختيار او نيست.[٣] سپس در ادامه، آنها را اين‌گونه توصيف مى‌فرمايد:

(أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ.[٤]

آنها كسانى هستند كه خدا نخواسته دل‌هايشان را پاك كند).

دليل پاك نشدن قلب‌هاى آنها اين است كه كار خدا هميشه آميخته با حكمت است و آنها كه با اراده خود يك عمر كج‌روى كرده‌اند و به نفاق و دروغ و مخالفت با حق و حقيقت و تحريف قوانين الهى آلوده بوده‌اند، بازگشت آنها عادتاً ممكن نيست.[٥]

در جاى ديگر نيز روى‌گردانىِ كافران را نوعى عذاب و مجازات براى آنان معرفى مى‌كند و از طريق فشار روانىِ حاصل از روى‌گردانى آنان از حكم پيامبر (ص) مى‌كاهد:

(وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ لَفاسِقُونَ.[٦]

و در ميان آنها (اهل كتاب)، طبق آنچه خداوند نازل كرده، داورى كن ... و اگر آنها [از قبول دعوتت‌]، روى گردان‌اند، بِدان كه خداوند مى‌خواهد

[١].( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ هادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هذا فَخُذُوهُ وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ‌)( سوره مائده، آيه ٤١).

[٢]. سوره مائده، آيه ٤١.

[٣]. ترجمه تفسير الميزان، ج ٥، ص ٥٥٧.

[٤]. سوره مائده، آيه ٤١.

[٥]. تفسير نمونه، ج ٤، ص ٣٨٥.

[٦]. سوره مائده، آيه ٤٩.