مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٩ - پرسش و پاسخ

است و یک بیمه به شرط حیات.

- در این صورت روح مسئله مقداری فرق میکند، یعنی بیمهگر و بیمه گزار هیچ کدام آرزویی برای مردن دیگری ندارد.

جواب: بله، از جنبه اخلاقی درست است.

- آیا اشکالی از جهت مقدار اضافه بر ذخیره که از سوی یک طرف تعیین میگردد پیدا نمیشود؟.

جواب: در فرضی که ایشان گفتند دو مطلب جدید کشف میشود. یکی همان مطلب که بیمههای به شرط فوت و به شرط حیات یک نوع سوم نیست بلکه یک بیمه مرکب است و در واقع مرکب از دو بیمه است: یکی بیمه به شرط فوت و دیگر بیمه به شرط حیات. ولی این بیمه تفاوتی با هریک از آن دو نوع دارد و آن اینکه آن جنبه سوء اخلاقی را- همانطور که خود ایشان توضیح دادند از بین میبرد؛ یعنی دیگر انتظار فوت بیمه گزار وجود ندارد زیرا مؤسسه بیمه به شرط فوت باید بپردازد، به شرط حیات هم باید بپردازد. اما به ربا نزدیکتر میشود، چون محاسبه مؤسسات بیمه بر اساس رباست؛ یعنی مجموع حق بیمهها را حساب میکنند و سپس نزولهایی را که در طول مدت مقرر به آن تعلق میگیرد به آن میافزایند، به طوری که همیشه پولی که بیمهگر میپردازد بیشتر از پولی است که بیمه گزار پرداخته است و هیچ گاه برابر نخواهد بود.

- تا چندی پیش پول پرداختی کاملًا با پول دریافتی برابر بود ولی اخیراً بیمهگر به لحاظ رشد منفیای که معمولًا پول دارد، بهطور یکجانبه مقداری به پول دریافتی اضافه میکند و میپردازد.

جواب: مقصودتان از رشد منفی، ارزان شدن پول است؟ آن، مطلب دیگری است و اشکال ندارد.

سؤال: فرمودید بیمه باید زمانش مشخص باشد. اما بعضی از بیمهها زمانش مشخص نیست، مثل بیمه آتش سوزی که گفته میشود: «موقعی که آتش گرفت» یعنی زمانش مشروط است.

جواب: نه، بیمه برای مدت یک سال که در این مدت اگر آتش سوزی رخ داد بیمهگر خسارت را بپردازد. این درست است.

سؤال: بیمههای موضعی که مثلًا یک فوتبالیست پایش را و یا یک خواننده