مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨٩ - ارزش وجدان انسان
داریم، میگوییم فن بشر است که پیش میآید و جامعه را عوض میکند. حالا اگر کسی چنین نظریهای داشته باشد- چنین صاحب نظریهای نیست- که بگوید تکامل فنی که رخ میدهد همه چیز تغییر میکند، فلسفه و علم و هنر و مذهب، همه اینها روبنای وضع تمدن فنی بشر است، یک حرفی است. اینها میخواهند همه چیز را به اقتصاد برگردانند. پس قهراً در تولید نمیتوانند آن معنای اعم را که الآن شما گفتید داشته باشند: تولید ابزار، حال ابزار هرچه شد. نه، این تولید باید به تولید ثروت برگردد.
- میگویند تولید مایحتاج.
استاد: مایحتاج به معنی اعم از اقتصاد و غیر اقتصاد؟ همه مایحتاج را که ما نمیتوانیم اقتصاد بنامیم.
- آنچه که بشر در زندگی به آن احتیاج دارد؛ در تولید آنهاست که وضع اجتماعی تغییر میکند.
استاد: همه چیزهایی که انسان در زندگی خودش به آن احتیاج دارد اقتصادی نیست. مثلًا همین ابزار نظامی را شما به این حساب جزء مسائل اقتصادی میشمارید؟
- هرچه که برای حفظ نوع است.
استاد: برای حفظ نوع هم نیست، برای این است که بشر قدرت و تسلط بیشتر بر جامعه پیدا کند.
حرف اینها آن نیست. اینها تقسیم بندی خود را هیچ گاه براساس پیشرفت تمدن نکردهاند. دورههای اینها (دوره اشتراکیت، دوره برده داری، دوره فئودالیسم، دوره بورژوازی و دوره سرمایه داری) به حساب نظام اقتصادی است و الّا اگر شما از نظر فنی بخواهید در نظر بگیرید، بهترین رد شما این است که الآن شوروی و آمریکا از نظر پیشرفت تکنیک و فن در یک سطح و یک درجه هستند، پس باید دارای یک نظام باشند.
- آنها نمیگویند صنعت زیربناست، میگویند تولید زیربنای اقتصاد است و اقتصاد زیربنای همه چیز است و مقصود از تولید، تولید مایحتاج زندگی است.