مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٠٩ - ارزش وجدان انسان
به موسی داشتند و عملشان درست بود، در حالی بودند که مؤمن و عامل به عمل صالح بودند، نه از آن جهت که مستضعف بودند.
- آیا این آیه را هم میشود دلیل گرفت: وَ لَقَدْ کتَبْنا فِی الزَّبورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکرِ انَّ الْارْضَ یرِثُها عِبادِی الصّالِحونَ؟
استاد: بله، این آیه را هم ذکر کردهایم.
حال برویم سراغ آیات دیگر قرآن، ببینیم از آن آیات چه درمیآید؟ آیا ملاک، ایمان و عمل صالح است یا استضعاف شدگی؟ اگر در آیات دیگر- مثل همین آیهای که شما خواندید و چندین آیه دیگر- دیدیم در همه جا قرآن تکیهاش روی ایمان و عمل صالح است و بعلاوه در جاهایی مستضعفین را محکوم میکند ولی هیچ جا مؤمنین و عاملین صالح را محکوم نمیکند یعنی آنجا که میان «مستضعف» و «مؤمن و عامل به عمل صالح» تفکیک میشود قرآن آن طرف را انتخاب میکند نه این طرف را، اگر اینطور باشد پس معلوم میشود که قرآن در فلسفه تاریخ روی مادیت تاریخی به آن شکل فکر نمیکند که بگوید اولًا فقط مستضعفیناند که مؤمن میشوند و همه صفات خوب به آنها اختصاص دارد و ثانیاً سنت الهی که بر پیروزی گروههایی بر گروههایی جاری است بر اساس استضعاف شدگی است که جنبه مادی مطلب است، بلکه میگوید بر اساس ایمان و عمل صالح است که جنبه معنوی است. پس تفسیر معنوی از تاریخ میشود نه تفسیر مادی.
آیات دیگر
آیه دیگر همین آیهای است که الآن خواندم: وَ لا تَهِنوا وَ لا تَحْزَنوا وَ انْتُمُ الْاعْلَوْنَ انْ کنْتُمْ مُؤْمِنینَ (آل عمران آیه ١٣٩). آیه وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ امَنوا مِنْکمْ وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ لَیسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْارْضِ در سوره نور است، آیه ٥٥. و همچنین آیه آخر سوره فتح که آنجا راجع به حضرت رسول و مؤمنین میفرماید:
مُحَمَّدٌ رَسولُ اللَّهِ وَ الَّذینَ مَعَهُ اشِدّاءُ عَلَی الْکفّارِ رُحَماءُ بَینَهُمْ تَریهُمْ رُکعاً سُجَّداً یبْتَغونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سیماهُمْ فی وُجوهِهِمْ مِنْ اثَرِ السُّجودِ ذلِک مَثَلُهُمْ فِی التَّوْریةِ وَ مَثَلُهُمْ فِی الْانْجیلِ کزَرْعٍ اخْرَجَ شَطْئَهُ فَازَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوی عَلی سوقِهِ یعْجِبُ الزُّرّاعَ