آنوقت مسئلهای که اینها در اینجا دچارش هستند این است: لنین بعد از آنکه انقلاب شوروی را به وجود آورد یک تزی را پیش کشید به نام دیکتاتوری پرولتاریا [١]، دیکتاتوری طبقه کارگر و زحمتکش، یعنی در واقع یک دولت دیکتاتوری اینچنینی، و این مورد اعتراض یک عده از کمونیستهایی واقع شد که باور کرده بودند که واقعاً با آمدن جامعه سوسیالیستی، دولت و دیکتاتوری بکلی از بین میرود. از جمله مردی به نام کائوتسکی- که معروف است- سخت به لنین حمله کرد که تو بار دیگر دیکتاتوری را برقرار کردی در صورتی که باید دموکراسی باشد و همه مردم باید متساوی الحقوق باشند. لنین کتابی در رد او نوشته به نام انقلاب پرولتاریا و کائوتسکی مرتد و در آن کتاب آقای لنین دو حرف ادعا میکند: یکی اینکه میگوید اولًا در دنیا هیچ وقت دموکراسی وجود نداشته، همیشه دموکراسی دموکراسی یک طبقه بوده است، طبقه پرولتاریا باید در میان خودشان دموکرات باشند نه برای غیر خودشان، برای غیر خودشان باید فشار بیاورند، دولت همیشه عامل فشار یک طبقه بر طبقات دیگر بوده؛ تا حالا آنها به این طبقه فشار میآوردند، حالا وقت این است که این طبقه به آنها فشار بیاورد و تو نمیتوانی تاریخ را تفسیر طبقاتی بکنی، در حالی که تاریخ جز تفسیر طبقاتی تفسیر دیگری ندارد. تا آن وقتی که آن طبقهها روی کار بودند آنها فشار میآوردند، حالا که این طبقه روی کار آمده این طبقه باید فشار بیاورد، فشار این هم یک فشار مشروع است. ثانیاً این یک دوره به اصطلاح محلّل و یک دوره موقت است، برای اینکه ما هنوز دوره سوسیالیسم را میگذرانیم و به دوره کمونیسم نرسیدهایم. به دوره کمونیسم که برسیم، دولت بکلی ملغی میشود و دیگر دیکتاتوری پرولتاریا وجود ندارد. در واقع هنوز جامعه منقسم به دو طبقه است: طبقه پرولتاریا و غیر پرولتاریا. طبقه پرولتر حالا باید فشار بیاورد، هر وقت که آن طبقه بکلی محو و نابود شد آنوقت دیگر این دیکتاتوری هم نابود میشود و دولت هم بکلی از میان میرود. این خلاصه حرفشان در اینجاست.

ایرادها

حال دو سه تا حرف باقی میماند و آن این است: یک وقت شما میگویید که در دولت

[١] حتی از کلمات خود مارکس هم این را نقل میکنند. لنین آن را به موقع اجرا گذاشت و حتی میان کمونیستها اختلاف نظری به وجود آمد و شاید از اختراعات لنین باشد.