مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٥٣ - ارزش وجدان انسان
میشود که اندکی مشکل میشود، چون مکتب به او عرضه شده است.
- در آیه «لَکمْ دینُکمْ وَ لِی دینِ» دین یعنی چه؟
استاد: آن راه پرستشی که آنها داشتند، آن عبادتی که میکردند و مراسمی که داشتند ...
- چون یک نظریهای هست در مسئله دین که مخصوصاً جدیداً ابراز میشود و آن اینکه دین یعنی نظام، دین را اصلًا از نظر ریشه لغت به کلمه نظام معنی کردهاند؛ نظامی که همه شئون زندگی انسانی را دربر بگیرد آن دین است.
استاد: آن دین حقیقی است.
- به هرحال آنهایی هم که شرک داشتند به یک نظامی معتقد بودند.
استاد: ولی به نظامی که غیر از آن نظامی بود که نظام واقعی بود.
- میخواهم این را خدمتتان عرض کنم که اگر ما آن دین شرک را بگوییم نظام شرک، آنوقت همه حرف انبیا این میشود که آن نظام شرک را از بین ببرند و نظام توحید و اسلامی را جایگزین آن نظام کنند.
استاد: نه، اینطور نیست. ما نداریم که لفظ دین دلالت بر مفهوم نظام بکند. لفظ دین اساساً چیست؟
- مثلًا در همین کلمه مالِک یوْمِ الدّین ...
استاد: معنای دین یکی- علی الظاهر- خضوع است (جمله «سُبْحانَ مَنْ دانَتْ لَهُ السَّمواتُ وَ الْارْضُ بِالْعُبودِیةِ» یعنی منزّه است آن که تمام آسمانها و زمین در برابر او خاضعند) و دیگر جزا. مثلًا ما به اسلام از آن جهت میتوانیم بگوییم دین که ماهیت اسلام تسلیم و خضوع در مقابل حق (خدا) است؛ و هم میتوانیم بگوییم دین، از باب اینکه اعتقاد به معاد و اعتقاد به جزا در آن هست که