صورت ديگرى مى‌آيد و ميان دو دشمن آمد و شد مى‌كند و با هر يك مطابق ميل خودش سخن مى‌گويد و كمتر اتفّاق مى‌افتد كه كسى ميان دو دشمن رفت آمد كند و سخن‌چينى نكند و اين عين نفاق است.

عمّار بن ياسر گفت: پيامبر خدا (ص) فرمود: «هر كس در دنيا دو رو داشته باشد در روز قيامت دو زبان آتشين خواهد داشت.»«٣٠٤»

از پيامبر (ص) روايت شده است: «در روز قيامت از بدترين بندگان خدا مى‌يابيد: انسان دو رو را كه نزد گروهى با سخنى و نزد گروه ديگر با سخن ديگرى مى‌آيد»«٣٠٥» و در تعبير ديگر آمده است «كسى كه نزد گروهى با چهره‌اى و نزد گروه ديگر با چهره ديگر مى‌آيد».«٣٠٦»

مالك بن دينار گويد: در تورات خواندم در صورتى كه مرد با رفيق خود با دو لب مختلف باشد امانت از ميان مردم مى‌رود. خدا روز قيامت هر دو لبى را كه با هم اختلاف دارند هلاك مى‌كند.

پيامبر خدا (ص) فرمود: «روز قيامت مبغوضترين آفريدگان خدا در نزد او:

دروغگويان، مستكبران و كسانى هستند كه بسيار كينه برادرانشان را در دل مى‌گيرند و چون با آنها ديدار نمايند نسبت به آنها چاپلوسى مى‌كنند و كسانى‌اند كه هر گاه به طرف خدا و رسولش خوانده شوند كندى مى‌كنند و چون به سوى شيطان و دستور او خوانده شوند شتاب مى‌كنند»«٣٠٧» مى‌گويم: از طريق شيعه روايتى است كه صدوق با اسنادش به على (ع) روايت كرده كه فرمود: «پيامبر خدا (ص) فرمود: روز قيامت انسان دو رو مى‌آيد در حالى كه يك زبانش از پشتش بيرون آمده و زبان ديگرش از پيش رويش‌

«٣٠٤» اين حديث را ابوداوود در (سنن )، ج ٢، ص ٥٦٧ به سندى حسن روايت كرده است .

«٣٠٥» اين دو حديث را احمد در مسند از ابوهريره روايت كرده و بخارى و مسلم نظير آن را روايت كرده اند چنان كه در (( الجامع الصغير )) آمده است و ابن ابى الدنيا در (( الصمت )) به عبارتى كه مصنف نقل كرده روايت كرده است چنان كه در (( المغنى )) است .

«٣٠٦» اين دو حديث را احمد در مسند از ابوهريره روايت كرده و بخارى و مسلم نظير آن را روايت كرده اند چنان كه در (( الجامع الصغير )) آمده است و ابن ابى الدنيا در (( الصمت )) به عبارتى كه مصنف نقل كرده روايت كرده است چنان كه در (( المغنى )) است .

«٣٠٧» عراقى گويد: براى اين حديث ماءخذى نيافتم .