راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٩١ - و لا خلاك الدّهر من حاسد = فانما الفاضل من يحسد«١٩١»
است كه ثروت ندارد و نابخرد براى دنيا، مال جمع مىكند، و جاهل براى دنيا دشمنى مىورزد، و نادان بر امور دنيا حسد مىورزد و كسى كه به يقين نرسيده است براى دنيا تلاش مىكند.»«١٤»
پيامبر (ص) فرمود: «كسى كه وارد صبح شود و بزرگترين همتّش دنيا باشد در پيشگاه خدا ارجى ندارد، و خدا چهار خصلت را ملازم دل او سازد:
اندوهى كه هرگز قطع نشود، و گرفتارى كه از آن هرگز آسوده نشود و فقرى كه هرگز به بىنيازى نرسد، و آرزويى كه هيچ گاه پايان نپذيرد.»«١٥»
پيامبر خدا (ص) فرمود: «از آن زمان كه خداوند دنيا را آفريده ميان زمين و آسمان ايستاده است و خدا به آن نمىنگرد و دنيا در روز قيامت به درگاه خدا عرض مىكند: پروردگارا امروز مرا بهره پستترين دوستانت قرار بده، خدا مىفرمايد: خاموش هيچ ارزشى ندارى، من در دنيا تو را براى دوستانم نپسنديدم و امروز (در قيامت) تو را براى آنها بپسندم.»؟!«١٦»
روايت شده: «خداى عزّ و جل چون آدم را از بهشت به زمين فرو فرستاد به او گفت: براى ويران شدن بساز و براى نابود شدن توليد مثل كن.»«١٧»
در اخبار مربوط به حضرت آدم (ع) روايت شده: «چون از شجره ممنوعه خورد معدهاش براى بيرون آمدن تفاله آن به حركت آمد و جز همان درخت هيچ يك از طعامهاى بهشت تفاله نداشت از آن رو خدا از خوردن آن نهى
«١٤» در هيچ ماءخذى بر تمام حديث برخورد نكردم آرى اول حديث را احمد در مسند و بيهقى در (( الشعب )) از حديث عايشه نقل كرده چنان كه در (( الجامع الصغير )) آمده است .
«١٥» اين حديث را طبرانى در (( الاوسط )) از حديث ابوذر بدون جمله (( ((الزم اللّه قبلة )) )) روايت كرده و همچنين ابن ابى الدنيا آن را از حديث انس به اسنادى ضعيف و حاكم از حديث حذيفه روايت كرده و اين جمله زايد را فقط صاحب (( الفردوس )) از حديث ابن عمر نقل كرده و چنان كه در (( المغنى )) آمده آن هر دو ضعيفند.
«١٦» به ماءخذ اين حديث برخورد نكردم ، ابن عساكر از امام چهارم عليه السّلام به صورت مرسل چنين روايت كرده است (( ((ان اللّه تعالى لما خلق الدنيا اعرض عنها فلم ينظر اليها من هوانها عليه )) )) به (( الجامع الصغير، )) ج ١، ص ٧٢، رجوع كنيد.
«١٧» به كافى ، ج ٢، ص ١٣١ رجوع كنيد، صاحب كافى مانند آن را روايت كرده است .