راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٢٢ - راه رياضت در سركوب شكمبارگى
بود.»«٤٤» يعنى اگر آن را براى آخرتت جلوتر مىفرستادى و به ديگران مىبخشيدى بهتر بود.
از حسن روايت شده كه گفت: به خدا ما مردانى را درك كرديم كه يكى از آنها در هنگام شام به قدر كافى غذا داشت و اگر مىخواست مىتوانست تمامش را بخورد ولى مىگفت: به خدا اين غذا را به شكم خود اختصاص نمىدهم مگر اين كه قسمتى از آن را در راه خدا ببخشم.
اين ده فايده از فوايد گرسنگى بود كه هر فايدهاى خود فوايد بىشمارى دارد و تعداد آن فوايد پايانپذير نيست. بنابراين گرسنگى گنجينه بزرگى براى فايدههاى آخرت است از اين رو يكى از پيشينيان گويد: گرسنگى كليد آخرت و باب زهد است و سيرى كليد دنيا و باب رغبت است تمام اين مطالب در اخبارى كه روايت كرديم بصراحت آمده است، و با آگاهى بر جزئيّات اين فوايد معناى اين روايات با بينش و آگاهى درك مىشود و هر گاه جزئيّات اين فوايد را ندانستى و در عين حال فضيلت گرسنگى را تصديق كردى در ايمان خود رتبه مقلّدان را خواهى داشت.
راه رياضت در سركوب شكمبارگى
بايد بدانى كه مريد در آنچه مىخورد و مربوط به شكم اوست به چهار چيز موظّف است: يكى از اين كه جز حلال نخورد، زيرا عبادتى كه با خوردن غذاى حرام انجام شود، مانند ساختمانى است كه بر روى امواج دريا ساخته شود. در كتاب حلال و حرام درجات ورع كه رعايتش واجب است ذكر شد و سه وظيفه مخصوص به غذا خوردن باقى مىماند كه اندازه غذا از نظر كمى و زيادى و اندازه آن از نظر زمان در دير و زود خوردن و تعيين جنس خوردنى، در خوردن آنچه انسان اشتها دارد و ترك آنهاست.
امّا وظيفه اوّل در كاستن غذا اين است كه بتدريج انجام شود
پس كسى كه
«٤٤» طيالسى در مسند خود، ص ١٧١، به شماره ١٢٣٥ از حديث جعده جشمى روايت كرده است .