راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٤٣ - فضيلت نرمى و مدارا كردن

راستگو بود و امروز براى فردا گرد نمى‌آورد. يكى از بزرگان گويد: بردبار كسى نيست كه چون بر او ستم رود حلم ورزد تا پس از قدرت يافتن انتقام بگيرد، بلكه بردبار كسى است كه چون ستم شود حلم ورزد و آنگاه كه قدرت يابد عفو كند و گويند: قدرت كينه و خشم را از بين مى‌برد.

روايت شده كه دزدى در صفين وارد مخفيگاه عمار بن ياسر شد. پس به عمّار گفتند: او از دشمنان ماست دست او را قطع كن، گفت: عيب او را مى‌پوشانم باشد كه خدا در روز قيامت عيوب مرا بپوشاند.

ابن مسعود در بازار نشست كه كالايى بخرد. پس خريد. آنگاه به جستجوى درهمهايش پرداخت و پولها در دستارش بود. پس متوجّه شد كه به سرقت رفته است و گفت: اينجا كه نشسته بودم پولها با من بود. پس مردم دزد را نفرين مى‌كردند و مى‌گفتند خدايا دست دزدى كه اين پولها را به سرقت برده قطع كن.

پس عبد الله بن مسعود گفت: خدايا اگر نياز او را به بردن پولها واداشته بر او مبارك كن و اگر به گناه آن را برده اين سرقت را آخرين گناهانش قرار بده.

فضيل گويد: زاهدتر از مردى خراسانى نديدم كه در مسجد الحرام كنارم نشست، آنگاه برخاست تا طواف كند. دينارهايى كه همراهش بود دزديده شده بود پس مى‌گريست گفتم: آيا براى دينارها مى‌گريى؟ گفت: نه ليكن من و او را در پيشگاه خدا به پا داشته‌اند، پس عقل من بر باطل ساختن دليل او اشراف يافت و به خاطر ترحّم بر او مى‌گريم.

گويند در انجيل نوشته شده: هر كس براى كسى كه به او ستم كرده آمرزش بخواهد شيطان را از خود رانده است.

فضيلت نرمى و مدارا كردن‌

بدان كه نرمى ستوده است و مخالف آن خشونت و بدرفتارى است. خشونت نتيجه خشم و بدخويى است و مدارا و نرمش نتيجه خوشخويى و سلامتى، عامل بدرفتارى گاه خشم است و گاه حرص زياد و غلبه آن بر انسان به طورى كه انسان‌