سرگشته شده و قادر به انديشيدن نباشد و نتواند پايدارى كند بنابراين مدارا و نرمش نتيجه‌اى است كه فقط از خوشخويى حاصل مى‌شود و اخلاق نيكو فقط از طريق مغلوب كردن نيروى خشم و شهوت و نگاه داشتن آنها در حدّ اعتدال به دست مى‌آيد. از اين رو پيامبر خدا (ص) مدارا كردن را ستوده و در آن باره مبالغه كرده و فرموده است: «به هر كس كه بهره‌اى از ملايمت داده شده، بهره‌اش از خير دنيا و آخرت داده شده است، و به هر كس كه بهره‌اى از ملايمت داده نشده است، از بهره خير در دنيا و آخرت محروم شده است.»«١١٨»

پيامبر (ص) فرمود: «هر گاه خدا خاندانى را دوست بدارد، بر آنها مدارا كردن را وارد مى‌كند.»«١١٩»

پيامبر (ص) فرمود: «خداوند بر نرمى و ملايمت چيزى مى‌دهد كه بر خشونت نمى‌دهد و هر گاه خدا بنده‌اى را دوست بدارد به او مدارا مى‌بخشد، و هر خانواده‌اى كه از مدارا كردن محروم شوند از دوستى خدا محروم شده‌اند.»«١٢٠»

پيامبر (ص) فرمود: «خدا مدارا كننده است و مدارا كردن را دوست دارد و به آن اجرى مى‌دهد كه به خشونت نمى‌دهد.»«١٢١»

پيامبر (ص) فرمود: «هر كه از مدارا كردن محروم شود از تمام خوبيها محروم شده است.»«١٢٢»

«١١٨» اين حديث را ترمذى به صورتى كه در متن آمده روايت كرده است و احمد به همين عبارت روايت كرده و عقيلى در (( الضعفاء )) در شرح حال عبدالرحمن بن ابى بكر مليكى روايت كرده و اين روايت را از قاسم از عايشه ضعيف دانسته است (( (المغنى ). ))

«١١٩» اين حديث را احمد از حديث عايشه به سندى صحيح روايت كرده چنان كه در (( مجمع الزوائد، )) ج ٨، ص ١٩ نقل شده است . و عبارتش چنين است (( ((اذا اراد اللّه باهل بيت خيرا الحديث )) )) و نيز از جابر چنين روايت كرده است .

«١٢٠» اين حديث را طبرانى روايت كرده و رجال آن از حديث جرير بن عبداللّه موثّقند چنان كه در (( مجمع الزوائد، )) ج ٨، ص ١٨، آمده است .

«١٢١» اين حديث را ابن ماجه به شماره ٣٦٨٨ روايت كرده است .

«١٢٢» اين حديث را ابوداود در (سنن )، ج ٢، ص ٥٥٤ از حديث جربر بن عبداللّه روايت كرده است .