راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٠٦ - فاستغن بالدّين عن دنيا الملوك كما اس = تغنى الملوك بدنيا هم عن الدين«٢٩»

از امام صادق (ع) روايت است كه فرمود: «تمام خوبيها در خانه‌اى نهاده شده و كليد آن را بى‌ميلى به دنيا قرار داده‌اند. آنگاه گفت: رسول خدا (ص) فرمود: انسان شيرينى ايمان را در كام دلش نمى‌چشد مگر اين كه به خوردن در دنيا اهميّت ندهد.»«٤٦»

از امام صادق (ع) روايت شده كه فرمود: «كسى كه به دنيا بى‌ميل باشد خدا حكمت را در دلش استوار كند و زبانش را به آن گويا سازد، و او را به عيبهاى دنيا و درد و دوايش بينا كند، و او را از دنيا سالم بيرون برد و به دار السلام (بهشت) درآورد.»«٤٧»

از حضرت صادق (ع) روايت است كه فرمود: «حكايت دنيا حكايت آب درياست كه تشنه هر چه از آن بنوشد بر عطش او افزوده شود تا او را بكشد.»«٤٨»

از امام هفتم (ع) روايت شده كه فرمود: «ابوذر (ره) گفت: خدا به دنيا از طرف من جزاى نكوهش دهد، پس از دو گرده نان جو كه يكى را صبحانه و ديگرى را شام خود سازم و پس از دو پارچه پشمين كه يكى را لنگ و ديگرى را ردا قرار دهم.»«٤٩»

از حضرت رضا (ع) روايت است كه فرمود: عيسى بن مريم (ع) به حواريان گفت: اى بنى اسرائيل بر آنچه از دنيا از دستتان رفت افسوس مخوريد، چنان كه اهل دنيا چون به دنياى خود برسند بر دين از دست داده خود افسوس نخورند»«٥٠».

فصل: سخنان بزرگان درباره دنيا

ابو حامد گويد: در آثار گذشتگان آمده است: لقمان گفت: پسركم دنيا ژرف دريايى است كه مردم بسيارى در آن غرق شده‌اند پس بايد كشتى‌ات در