و گويند: تداوم بر گوشت خوارى در آدمى عادتى مانند عادت«٦٩» به مى‌گسارى پديد مى‌آورد، و هر زمان گرسنه شود و شوق جماع در نفسش پديد آيد شايسته نيست غذا بخورد و مجامعت كند و دو خواسته نفسش را برآورده سازد كه نفس بر او غالب آيد، و بسا كه نفس غذا بخواهد تا نشاط و شوق جماع بيايد. مستحبّ است كه در حال سيرى نخوابد كه ميان دو غفلت جمع كند و به سستى عادت نمايد و بر اثر آن دچار قساوت قلب شود. ليكن نماز بگزارد يا بنشيند و خدا را ياد كند به سپاس نزديكتر است.

در حديث است: «غذايتان را با نماز و ياد خدا آب كنيد و پس از غذا نخوابيد كه دلهايتان سخت شود.»«٧٠» و هر زمان كه ميل به ميوه‌هاى خوب دارد لازم است كه نان نخورد و به جاى آن ميوه بخورد به عنوان غذا نه به قصد لذّت بردن از ميوه و براى اين كه در نفس، جمع ميان عادت و ميل پيدا نشود و هر زمان غذاى نرم و خشنى يافت بايد غذاى نرم را اوّل بخورد، زيرا پس از آن به غذاى خشن ميل نكند ولى اگر اوّل غذاى خشن را بخورد غذاى نرم را نيز به خاطر نرمى‌اش بخورد. يكى از بزرگان به يارانش مى‌گفت: آنچه مى‌خواهيد نخوريد و اگر خورديد به دنبالش نرويد و اگر در پى آن رفتيد آن را دوست نداريد. و در پى بعضى از انواع نانها رفتن شهوت و ميل است.

خلاصه هيچ راهى نيست كه نفس را در خواسته‌هاى مباحش آزاد بگذاريم و نبايد در هر حال از آن پيروى كنيم و به همان ميزان كه بنده شهوتش را ارضا مى‌كند بيم آن مى‌رود كه در روز قيامت به او بگويند: أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ في حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها.«٧١» و انسان به اندازه‌اى كه با نفسش جهاد مى‌كند و از اميالش مى‌گذرد در آخرت از خواسته‌هايش بهره مى‌برد.

«٦٩» در (( النهايه : )) در حديث آمده است : (( ((ان للحم ضراوة لضراوة الخمر اى ان له عادة ينزع اليها كعادة الخمر، )) براى گوشت عادتى همانند عادت شراب است كه آدمى را طرف آن مى كشاند)).

«٧٠» حديث را ابن سنّى در (( اليوم و الليله ، )) ص ١٣١ روايت كرده است .

«٧١» احقاف / ٢٠: از طيبات و لذائذ زندگى دنياى خود استفاده كرديد و از آن بهره گرفتيد.