اى گروه صدّيقان خودتان را براى مهمانى بهشت گرسنگى دهيد، زيرا ميل به غذا به اندازه گرسنه نگاه داشتن نفس است. تمام آنچه ياد كرديم از آفتهاى سيرى است، زيرا اين آفتها با خوردن غذاهاى گوارا به جريان مى‌افتد و ما با تكرار آنها سخن را طولانى نمى‌كنيم. از اين رو ترك خواسته‌هاى مباح پاداش فراوان دارد و خوردن غذاى لذيذ خطر بسيار تا آنجا كه پيامبر (ص) فرمود: «بدترين امتم كسانى‌اند كه مغز گندم مى‌خورند.»«٦٤» در حالى كه مغز گندم حرام نيست بلكه مباح است، به اين معنى كه هر كس آن را يك بار يا دو بار بخورد معصيت نكرده است، و هر كس بر خوردنش مداومت ورزد نيز گناه نكرده است، ولى نفس خود را به رفاه تربيت مى‌كند و به دنيا و لذّتهايش انس مى‌گيرد و در صدد به دست آوردن آن بر مى‌آيد در نتيجه اين كارها، او را به گناهان مى‌كشاند.

پس آنها بدترين امّتند زيرا مغز گندم آنها را به انجام كارهايى مى‌كشاند كه تمام آنها گناه است.

پيامبر (ص) فرمود: «بدترين امّتم آنهايى هستند كه با غذاهاى خوب تغذيه كنند و از آنها گوشت بر بدنشان برويد و تنها همّشان خوردن غذاهاى گوناگون و لباسهاى رنگارنگ است و در سخن گفتن بى‌پروايند.»«٦٥»

خداى متعال به موسى (ع) وحى كرد: «به ياد آر كه در گور مسكن مى‌گزينى چه آن تو را از بسيارى خواسته‌ها باز مى‌دارد.» پيشينيان از خوردن غذاهاى لذيذ و عادت دادن نفس بر آن سخت مى‌ترسيدند و معتقد بودند كه آن نشان شقاوت است و منع آن را از سوى خدا براى خود كمال سعادت مى‌دانستند، تا آنجا كه روايت شده وهب بن منبّه گفت: دو فرشته در آسمان‌

«٦٤» ماءخذى براى اين حديث نيافتم .

«٦٥» اين حديث را ابن ابى الدنيا در نكوهش غيبت اين چنين ذكر كرده است (( ((شرار امتى الذى غذوا با النعيم الذين ياكلون من الطعام الوانا و يلبسون الوان الثياب و يتشدقون فى الكلام )) )) و بيهقى در (( الشعب )) به سندى ضعيف از فاطمه سلام اللّه عليها روايت كرده است . و حاكم در مستدرك از عبداللّه بن جعفر به سندى صحيح نظير آن را روايت كرده است ، به (( الجامع الصغير )) باب شين رجوع كنيد.