راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٩٢ - آفت بيستم پرسش عوام از صفات خدا

سرور شما باشد پروردگارتان را به خشم آورده‌ايد.»«٣٢٨»

و فرمود: «كسى كه بگويد: من از اسلام بيزارم اگر دروغ بگويد چنان كه گفته است دروغگوست و اگر راستگو باشد هرگز سالم به اسلام باز نگردد.»«٣٢٩»

اين سخن و نظاير آن داخل در آفات كلام است و نمى‌توان آنها را شمرد.

هر كه در تمام آفات زبان كه نقل كرديم بينديشد بداند كه اگر زبانش را رها سازد در امان نماند و اينجاست كه سرّ گفتار پيامبر (ص) آشكار مى‌شود:

«هر كه سكوت كرد نجات يافت.»«٣٣٠» زيرا تمام اين گفته‌ها موجب هلاكت است و از راه تكّلم حاصل مى‌شود و اگر سكوت كند از تمام آفات در امان مى‌ماند و اگر سخن بگويد نفس خود را به خطر افكنده است، مگر اين كه زبانى فصيح و علمى فراوان و دينى مانع و مراقبتى لازم و كمى گفتار با او همراهى كند در اين صورت اميد مى‌رود كه سالم بماند، ولى با اين حال از خطر جدا نمى‌باشد، بنابراين اگر نمى‌توانى از كسانى باشى كه سخن بگويى و سود ببرى پس از كسانى باش كه با سكوت سالم بمانى كه سلامت ماندن يكى از دو غنيمت است.

آفت بيستم پرسش عوام از صفات خدا

و اين كه كلام خدا و حروف قديم است يا حادث بر مردم عوام شايسته آن است كه به محتواى قرآن عمل كنند، جز اين كه اين كار بر انسانها گران مى‌نمايد و كارهاى زايد بر دل سبك‌تر مى‌آيد، و آدم بى‌سواد از فرو رفتن در علم شاد مى‌شود زيرا شيطان او را به توّهم وا مى‌دارد كه تو نيز از علما و فضلايى و همچنان توجه او را به اين توّهم جلب مى‌كند تا ندانسته سخن كفر بگويد، شخص عوام هر گناه كبيره‌اى مرتكب شود در امان‌تر از اين است كه درباره علم سخن بگويد بويژه راجع به خدا و صفاتش، كار عوام‌