راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٢٨ - آفت سيزدهم وعده دروغ است

جا به جا مى‌كرد تا به پشت گردنش (شانه‌اش) مى‌رسيد، آنگاه آهن را مى‌كشيد و به سمت ديگر دهانش فرو مى‌برد و آن را مى‌كشيد و لب ديگر به حال اوّل باز مى‌گشت. پس به مردى كه مرا بر پا داشت گفتم: اين چيست؟

گفت: مردى كذّاب است كه تا روز قيامت در قبرش عذاب مى‌شود.»«١٨٩»

از عبد الله بن جراد روايت شده كه از پيامبر (ص) پرسيد و عرض كرد: «اى پيامبر خدا آيا مؤمن زنا مى‌كند؟ فرمود: گاه ممكن است، عرض كرد: اى رسول خدا آيا مؤمن دروغ مى‌گويد؟ فرمود: نه. آنگاه پيامبر اين آيه را آورد:

إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ.«١٩٠»

ابو سعيد گويد: شنيدم پيامبر خدا (ص) در دعا عرض مى‌كرد: «خدايا دلم را از نفاق پاك و مرا از زنا و دروغ حفظ كن.»«١٩١»

پيامبر (ص) فرمود: «سه گروهند كه خدا با آنان سخن نمى‌گويد و در روز قيامت به آنها توّجه نمى‌كند و آنان را پاك نمى‌سازد و براى آنان عذاب دردناكى است: پير زنا كار، سلطان كذّاب و فقير متكبّر.»«١٩٢»

عبد الله بن عامر گويد: پيامبر خدا به خانه ما آمد در حالى كه من طفلى خردسال بودم پس براى بازى رفتم، مادرم گفت: عبد الله بيا به تو چيزى بدهم، پيامبر فرمود: چه مى‌خواهى به او بدهى؟ مادرم عرض كرد: خرما، پيامبر فرمود:

«اگر به او خرما ندهى گناه يك دروغ بر تو نوشته مى‌شود.»«١٩٣»