راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٨١ - تعريف سخنچينى و آنچه در ردّ آن واجب است

است كه مى‌كوشد تا آنچه را خدا به پيوند آن امر كرده قطع كند. خداى متعال مى‌فرمايد: وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ الله به أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ في الْأَرْضِ«٢٩٩» و نيز خداى متعال فرموده: إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ في الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ«٣٠٠» و نمام جزء آنهاست.

پيامبر (ص) فرمود: «بدترين مردم كسى است كه مردم به خاطر شرارتش از او بپرهيزند»،«٣٠١» و نمّام از آنهاست.

پيامبر (ص) فرمود: «هيچ قاطعى وارد بهشت نمى‌شود.» عرض شد:

قاطع چيست؟ فرمود: كسى كه ميانه مردم را قطع مى‌كند و او همان نمّام است.«٣٠٢» و گفته شده: منظور از قاطع كسى است كه قطع رحم مى‌كند. در نزد برخى از صالحان سخن از سعايت به ميان آمد پس او گفت: چه گمان داريد به گروهى كه از تمام طبقات مردم راستگويى ستوده است جز از آنها.

و سعايت همان نميمه است با اين تفاوت كه هرگاه نقل سخن در نزد كسى باشد كه از او مى‌ترسند (از قدرت و شوكت او مانند سلاطين و امرا) سعايت ناميده مى‌شود.

پيامبر (ص) فرمود: «كسى كه در نزد مردم از مردم سخن‌چينى كند حلال‌زاده نيست.»«٣٠٣»

لقمان حكيم گويد: پسركم تو را به چند خصلت سفارش مى‌كنم كه اگر به‌