راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٠٥ - فصل احاديث در فضيلت علم از طريق خاصّه

عالمان و دانشمندان مى‌بيند، و تحقير و تقبيح آنان را نسبت به فاسقان و گنهكاران مشاهده مى‌كند، در نتيجه قلبش از فسق و گناه رو گردان و متنفّر مى‌شود، و طبع او به دانش گرايش پيدا مى‌كند، به همين سبب پيامبر اكرم (ص) دستور فرموده كه با صالحان و شايستگان همنشينى و نشست و برخاست شود.

و نيز آن عارف گفته است: هر كس با هفت فرقه از مردم همنشين شود، خداوند هفت خصلت را در او زياد مى‌كند:

١- هر كس با توانگران و دولتمندان بنشيند، خداوند بر دوستى و دلبستگى او به دنيا مى‌افزايد.

٢- همنشينى با تهيدستان و مستمندان موجب شكر و سپاس به درگاه خداوند، و رضا و خشنودى است نسبت به آنچه نصيب او فرموده است.

٣- نشستن با پادشاهان موجب آن است كه خداوند بر نيرو و كبر او بيفزايد.

٤- همدمى با زنان باعث افزايش نادانى و شهوت است.

٥- نشستن با كودكان موجب ازدياد جرأت و گستاخى بر ارتكاب گناه و تأخير و مسامحه در توبه است.

٦- مجالست با شايستگان و نيكان بر رغبت انسان به اداى طاعات مى‌افزايد.

٧- نشستن با عالمان و دانشمندان دانش انسان را افزايش مى‌دهد.

خداوند متعال هفت چيز را به هفت نفر آموخت:

١- همگى اسمها را به آدم ابو البشر (ع) تعليم داد.

٢- هوشمندى و فراست را به خضر (ع) عطا كرد.

٣- تعبير رؤيا را به يوسف (ع) آموخت.

٤- فنّ زره‌سازى را به داوود (ع) ياد داد.

٥- زبان مرغان و پرندگان را به سليمان (ع) تعليم داد.

٦- به عيسى (ع) تورات و انجيل را آموخت، چه فرموده است: وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ«١٤١»