است، هان هر كسى در دنيا به وسيله او از حيرت جهالت بيرون آمده است اكنون به انوار او چنگ زند، تا او را از سرگردانى ظلمت اين عرصات رهايى دهد، و به نزهتگاه بهشت وارد سازد، سپس هر كسى را كه به او خيرى ياد داده، و يا گره جهل و نادانى را از دل او گشوده، و يا شبهه‌اى را براى او روشن ساخته است از آن عرصه خارج مى‌سازد.»

اين عالم گفته است: زنى نزد صدّيقه كبرا (ع) آمد، و گفت: من مادرى ناتوان دارم. يكى از مسائل نمازش بر او مشتبه شده، مرا نزد تو فرستاده تا آن را بپرسم. فاطمه (ع) پرسش او را پاسخ داد آن زن بار دوّم پرسيد، آن حضرت به او پاسخ داد. سپس براى بار سوّم پرسيد، فاطمه (ع) به او پاسخ داد، تا ده بار كه آن حضرت در هر بار پاسخش را داد. زن از پرسش مكرّر خود شرمنده شد و گفت: اى دخت پيامبر خدا (ص) به شما زحمت ندهم، فاطمه (ع) فرمود: «بيا از هر چه مى‌خواهى بپرس، چه گمان مى‌كنى درباره كسى كه روزى تعهد كرد تا در برابر اخذ يك صد هزار دينار بار سنگينى را به پشت‌بام برد آيا اين بار بر او سنگينى مى‌كند؟» زن گفت: نه، فاطمه (ع) فرمود: «من براى هر مسأله‌اى بيش از گنجايش زمين تا عرش، مرواريد احرت گرفته‌ام، پس سزاوارتر است كه پاسخ دادن مسائل تو بر من سنگين نباشد. من از پدرم شنيدم كه مى‌فرمود:

«علماى شيعه ما در روز قيامت محشور مى‌شوند در حالى كه هر يك از آنان را به اندازه دانش و كوششى كه در ارشاد بندگان خدا داشته‌اند خلعت كرامت مى‌پوشانند، تا آن جا كه به يك تن از آنها يك ميليون حلّه نور خلعت داده مى‌شود، سپس منادى از سوى خداوند در آسمان ندا مى‌كند: اى سرپرستان يتيمان آل محمّد (ص) كه آنان را پس از جدايى از پدرانشان كه امامان آنها بودند نيرو و توان داديد، اينان شاگردان شما و يتيمانى هستند كه آنها را سرپرستى و كمك كرديد، پس خلعت علوم در دنيا را بر آنها بپوشانيد، از اين رو به هر يك از آنان به اندازه دانشى كه از آنها فرا گرفته است خلعت مى‌پوشانند، تا آن حدّ كه برخى از آنان صد هزار جامه خلعت مى‌گيرند، اينان‌