خداوند متعال آمده است: وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا الله ... تا وَ الْيَتامى‌«١٣٧» امام (ع) مى‌گويد: «امّا درباره قول خداوند كه فرموده است «و اليتامى» پيامبر خدا (ص) فرموده است: خداوند مردم را به نيكى درباره يتيمان به اين سبب تشويق كرده است كه آنها از پدران خود جدا شده‌اند. از اين رو هر كس از آنها حمايت كند، خداوند از او حمايت خواهد كرد، و كسى كه آنها را گرامى بدارد خداوند او را گرامى خواهد داشت، و هر كس از روى رأفت دست بر سر يتيمى كشد، خداوند در برابر هر مويى كه دستش را بر آن كشيده است كاخى در بهشت براى او قرار مى‌دهد، كه از تمام دنيا و آنچه در آن است وسيعتر، و هر چه دلخواه آدمى است و چشم از آن لذّت مى‌برد در آن موجود باشد و آنها جاودانه در آن سكنا مى‌كنند».

و نيز: «از همه يتيمان يتيم‌تر كسى است كه از امامش منقطع شده و نمى‌تواند به او دسترسى يابد، و نمى‌داند حكم او در مورد احكام شرعى مورد نيازش چيست، آگاه باشيد هر كس از شيعيان ما علوم ما را بداند، و اين نادان به احكام آيين ما را كه دستش از مشاهده ما كوتاه، و به منزله يتيمى در دامان اوست هدايت و ارشاد كند، و طريقه ما را به او بياموزد، در پيشگاه رفيق اعلا با ما خواهد بود، اين حديث را پدرم از پدرش و او از پدرانش و آنها از پيامبر خدا (ص) روايت كرده‌اند».

على (ع) فرموده است: «هر كس از شيعيان ما عالم به طريقه ما باشد، و ضعفاى شيعه ما را از تيرگى جهل به روشنى علم در آورد، همان علمى كه ما در دسترس او گذاشته‌ايم، روز رستاخيز در حالى كه تاجى از نور بر سر دارد كه همه اهل محشر را روشنى مى‌دهد، وارد مى‌شود، و بر تن او جامه‌اى‌ست كه همه دنيا با كمترين تار آن نمى‌تواند برابرى كند، سپس ندا كننده‌اى از سوى خداوند فرياد مى‌كند اى بندگان خدا اين عالم شاگردى از شاگردان آل محمّد (ص)

«١٣٧» بقره / ٨٢: (و به ياد آوريد) هنگامى كه از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم كه جز خدا نپرستيد و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و بينوايان نيكى كنيد