راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥١٤ - چگونگى ورود به گرمابه و آداب آن

غزّالى مى‌گويد: امّا كندن موهاى ريش در آغاز برآمدن براى تشبّه جستن به جوانهاى ساده زنخ از كارهاى زشت و منكرات بزرگ است زيرا ريش، زينت مردان است، و خداوند را فرشتگانى است كه سوگند آنها اين است كه: قسم به آن كه بنى آدم را به محاسن زينت داد. و آن جزئى است كه خلقت مردان بدان كامل و موجب تميز آنان از زنان است، و يكى از تأويلات شگرف آيه يَزِيدُ في الْخَلْقِ ما يَشاءُ«٥٦» اين است كه گفته‌اند: مقصود از آن ريش است.

ياران احنف بن قيس مى‌گفتند: دوست داريم محاسنى براى احنف بخريم هر چند به بهاى بيست هزار دينار باشد. شريح قاضى مى‌گفت: دوست داشتم مرا محاسنى به بهاى ده هزار دينار مى‌بود. و چگونه ممكن است محاسن ناپسند باشد و حال آن كه مايه احترام مرد و باعث اين است كه مردم به ديده علم و وقار به او نظر كنند، و او را در مجالس برترى دهند، و روى خود را به او متوجّه سازند، و در جماعت او را مقدّم بدارند، و آبروى او محفوظ باشد، زيرا كسى كه به ديگرى دشنام مى‌دهد اگر او داراى ريش باشد دشنام خود را به طور كنايه متوجّه ريش او مى‌كند. گفته شده است بهشتيان ساده زنخند جز هارون برادر موسى (ع) كه به داشتن ريشى تا ناف خود اختصاص و بدان فضيلت دارد.

٥ و ٦- موهاى زير بغل و زهار و ديگر موهاى بدن- ازاله اين موها با تراشيدن يا نوره مستحبّ است، امّا كندن آنها موجب درد و عذاب است، و مقصود از ستردن آنها نظافت و حفظ پاكيزگى و جلوگيرى از گرد آمدن چرك و كثافت در لابلاى آنهاست، و اين به طريق آسانتر ميسّر است.

در الفقيه آمده است پيامبر (ص) فرمود: «هيچ يك از شما نبايد موى زير بغلش را بلند بگذارد، چه شيطان آن را سپرى براى خود قرار مى‌دهد و در آن پنهان مى‌شود.»«٥٧»