عقاب او قرار داده است در حالى كه كوههاى استوار علم و دانايى، و قلّه‌هاى بلند فخر و بالندگى و چهره‌هاى درخشان شرف و سربلندى با او دشمنند، قومى هستند كه اگر از نسب خود سخن گويند از خاندان مصطفى و مرتضايند (ص)، و اگر بر فرشتگان ببالند آنان اطاعت كنند و رضايت دهند، و چون جود و بخشش كنند ابر ريزان و سيل خروشان را از بخل و حقارتشان شرمگين سازند، و اگر شجاعت خود را بروز دهند نيزه و شمشير رخشنده را از خود خشنود گردانند. اگر لب به سخن بگشايند نطق آنها صواب و حكمت و فصل الخطاب است، و معلوم مى‌كنند كه چگونه بايد براى ورود به خانه از در وارد شد، و چطور در ابتداى گفتار و در پاسخى كه مى‌دهند به تفصيل سخن مى‌رانند. مدح و ستايش به هر حدّى رسد، و افكار و قريحه‌ها به هر كجا منتهى شود قاصرند كه فضايل آنها را بيان و درك كنند، و چگونه ممكن است وصف و بيان بتواند قدر و منزلت قومى را بيان كند كه قرآن بر آنها ثنا فرستاده و خداوند رحمان آنها را ستايش كرده است. بى‌شكّ آنان زبده بندگان خدا و برگزيده از ميان همه آنهايند، به يمن وجود آنهاست كه اعمال بندگان در پيشگاه خداوند پذيرفته مى‌شود، و امور آنها اصلاح مى‌گردد، و سعادت و كمال به دست مى‌آيد.

هم القوم من أصفاهم الودّ مخلصا *** تمسّك فى اخراه بالسّبب الأقوى«٤٩»

هم القوم فاقوا العالمين مآثرا *** محاسنها تجلى و آياتها تروى«٥٠»

بهم عرف النّاس الهدى فهداهم *** يضلّ الّذى يقلى و يهدى الّذي يهوى«٥١»

موالاتهم فرض و حبّهم هدى *** و طاعتهم قربى و ودّهم تقوى«٥٢»

«٤٩» آنها گروهى هستند كه كسى كه دوستى آنها را مخلصانه برگزيند براى آخرت خود به رشته اى قوى چنگ زده است

«٥٠» آنها گروهى هستند كه از حيث آثار نيك خود بر همه جهانيان برترى دارند محاسن آثار آنهاجلوه گر و آيات آنها نقل مى شود

«٥١» مردم به وسيله آنها هدايت را شناخته اند هدايت آنها دشمنشان را گمراه و دوستشان را هدايت مى كند

«٥٢» پيروى آنها واجب و محبت آنها هدايت است و طاعت آنها مايه تقرب به خدا و دوستى آنهاسبب پرهيزكارى است