لعلمك صلواتك عليهم‌[١]. خداوند او را در دنيا از پليديها و گناهها پاك مى‌كند، و موهايى بر بدن او مى‌روياند كه او را معصيت نكنند، و به هر مويى كه در بدن اوست فرشته‌اى مى‌آفريند كه از سوى او خداوند را تا روز بازپسين تسبيح و تنزيه مى‌كنند، و همانا تسبيح هر يك از آنها معادل هزار تسبيح مردم روى زمين است.»«٧٤»

حكم بن عتيبه گفته است: ابا جعفر امام باقر (ع) را ديدم كه حنا بر گرفته و روى ناخنهايش گذاشته است، به من فرمود: «اى حكم! در اين باره چه مى‌گويى؟» عرض كردم: در مورد كارى كه شما آن را به جا مى‌آورى چه مى‌توانم بگويم، امّا در ميان ما اين كار را جوانها انجام مى‌دهند، فرمود: «اى حكم! هنگامى كه نوره به ناخنها مى‌رسد رنگ آنها را تغيير مى‌دهد به طورى كه شبيه ناخن مردگان مى‌شوند، از اين رو بايد آنها را با حنا دگرگون كرد.»«٧٥»

احمد بن عبدوس گفته است: ابو جعفر امام باقر (ع) را ديدم كه از گرمابه بيرون آمده و از سر تا پا بر اثر حنا مانند گل سرخ بود«٧٦».

در الفقيه آمده كه پيامبر (ص) فرموده است: «هر كس نوره كشد و با حنا خضاب كند، خداوند او را از سه آفت جذام، برص و خوره تا كشيدن نوره مجدّد ايمن مى‌دارد.»«٧٧»

امام صادق (ع) فرموده است: «حنا ماليدن پس از نوره كشيدن مايه ايمنى‌

[١] پروردگارا آنچه را از من پاك شده پاكيزه فرما، و آنچه از من پاكيزه شده پاك گردان، و مويى پاك در بدنم جانشين كن كه تو را معصيت نكند. پروردگارا من به خاطر پيروى از سنّت پيامبران و طلب خشنودى و آمرزش تو خود را پاكيزه كردم، پس آتش دوزخ را بر مو و پوست من حرام فرما، و وجودم را پاك و اخلاقم را نيكو و كردارم را پاكيزه گردان، و مرا از آنانى قرار ده كه تو را با آيين حنيف سهلى كه دين ابراهيم خليل، و كيش محمد (ص) حبيب و فرستاده‌ات مى‌باشد ديدار مى‌كنند، از آنانى كه احكام تو را به كار مى‌بندند، و از سنت پيامبرت پيروى مى‌كنند، به او تمسّك جسته‌اند و به حسن آداب تو و پيامبر (ص) و دوستانت تربيت يافته‌اند، آنانى كه ادب و تربيت را به آنها خورانيده‌اى، و حكمت را در سينه‌هاى آنها كشته‌اى، و آنها را معدن علم خود قرار داده‌اى، درود تو بر آنان باد.