زايمان كرده بود فرمان داد«٣٦»، على (ع) با دليل و برهان او را از اين كار منع كرد، و عمر گفت: اگر على نبود عمر هلاك شده بود، و اين سخن را در وقايع ديگرى نيز تكرار كرد. و نيز عمر در اين كه پيامبر (ص) از دنيا رفته است شك كرد، تا آنگاه كه ابو بكر آيه: إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ«٣٧» را براى او خواند، و عمر گفت: گويى اين آيه اصلا به گوش من نخورده است. و نيز گفتار عمر به اين كه همه مردم حتّى پردگيان حجله‌نشين از او فقيه‌ترند«٣٨»، و نيز عمر بسيارى از حدود و احكام الهى را كه در قرآن صريحا ذكر شده و همچنين سنّتهاى پيامبر خدا (ص) را كه از طريق نصوصى كه در صحاح خود آنها نيز ذكر گرديده و ثابت و قطعى است تغيير داد، چنان كه در وضو به شستن پاها، و دست كشيدن بر گوشها، و مسح بر عمامه و كفش فرمان داد«٣٩»، و با غسل جنابت وضو را نيز واجب ساخت، و از گفتن «حىّ على خير العمل» در اذان نهى، و «الصّلاة خير من النّوم» را در اذان صبح بر آن زياد كرد«٤٠». و نيز سلام‌

«٣٦» الدر المنثور ج ١ ص ٢٨٨ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج ٣ ص ١٥١ الاختصاص ص ١١١ تذكزه سبط بن جوزى ص ٨٧

«٣٧» كنزالعمال على متقى ج ٤ ص ٥٣ تاريخ ذهبى ج ١ ص ٣١٧ طبقات ابن سعد ج ٢بخش دوم ص ٥٣

«٣٨» مجمع الزوائد ج ٤ ص ٢٨٣ الدر المنثور ج ١ ص ١٣٣ تفسير ابن كثير ج ١ ص ٤٦٧شرح ابن ابى الحديد بر نهج البلاغه ج ١ ص ١٥٣

«٣٩» الاستغاثه ابوالقاسم احمد بن موسى متوفاى سال ٣٥٢ ص ٣٠ و ٣١ گفته نشود كه در اين موارد احاديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم وارد شده است چه اين احاديث كه اكثر آنهاضعيف بوده و با هم در تعارضند مخالف صريح آيات قرآن مى باشند و ما دستور داريم اين قبيل احاديث را به ديوار زده دور افكنيم

«٤٠» شرح تجريد قوشجى اشعرى ص ٤٠٧ چاپ ايران الوطا ابن مالك باب ((ماجاء فى النداء الصلاة)) شرح زرقانى موطا كه در هنگامى كه به اين حديث مى رسد مى گويد دارقطنى آن را در سنن از طريق و كيع در كتابش از عمرى از نافع از ابن عمر از عمر نقل كرده است و نيز گفته است : آن را از سفيان از محمد بن عجلان از نافع از ابن عمر از عمر روايت كرده و گفته است : وى به اذان گوى خود گفت : چون در اذان صبح به ((حى على الفلاح )) رسيدى بگو ((الصلاة خيرمن النوم الصلاة خير من النوم ))