راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٩١ - فصل احاديث در فضيلت علم از طريق خاصّه
و نيز آن حضرت فرموده است: «علم به هفت دليل از مال بهتر است، نخست اين كه علم ميراث پيامبران است، و مال ميراث فرعونها، دوّم علم با انفاق كاهش نمىيابد، و مال با هزينه و انفاق نقصان مىگيرد، سوّم اين كه مال نيازمند نگهبان است و علم پاسدار صاحب خود مىباشد، چهارم علم در كفن انسان داخل مىشود و او را در همه جا همراه است در حالى كه مال او را ترك مىكند و باقى مىماند، پنجم مال را مؤمن و كافر به دست مىآورند، امّا علم تنها براى مؤمن حاصل مىشود، ششّم همگى مردم در امور دين خود به عالمان نياز دارند، ليكن به مالداران نيازى نيست. هفتم علم انسان را براى گذشتن از صراط نيرومند مىسازد، و مال مانع گذشتن او از آن مىباشد.»«١١٥»
و نيز فرموده است: «ارزش هر كس به قدر چيزى است كه آن را مىداند، در عبارت ديگر آمده است: ... به قدر چيزى است كه آن را نيكو انجام مىدهد.»«١١٦»
از امام زين العابدين (ع) نقل شده كه فرموده است: «اگر مردم فوايدى را كه در تحصيل علم است بدانند، آن را طلب مىكنند، هر چند اين كار متضمّن ريختن خون آنها و فرو رفتن در امواج دريا باشد همانا خداوند متعال به دانيال نبىّ وحى فرمود كه مبغوضترين بندگان نزد من نادانى است كه حقّ اهل علم را سبك شمارد، و پيروى آنها را ترك كند، و محبوبترين بندگان نزد من پرهيزگارى است كه خواهان ثوابهاى بسيار، و همنشين عالمان و پيرو شكيبايان باشد، و از حكيمان سخن گويد.»«١١٧»
از امام باقر (ع) روايت شده كه فرموده است: «هر كه طريق هدايتى را به كسى بياموزد به اندازه كسانى كه آن را به كار بستهاند به او پاداش داده مىشود، بىآن كه از پاداش آنها كاسته شود، و آن كه امر گمراه كنندهاى را
«١١٥» تنها در منيه المريد به اين حديث دست يافتم
«١١٦» نهج البلاغه ابواب الحكم شماره ٨١
«١١٧» كافى كلينى ج ١ ص ٣٥ در آن جا در جاى جمله ((از حكيمان سخن گويد)) كه ترجمه ((القائل عن الحكماء)) است ((القابل عن الحكما)) آمده است كه به معناى پذيرنده ازحكيمان است