راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥١٠ - چگونگى ورود به گرمابه و آداب آن
و اعفوا اللّحى«٣٠» يعنى شارب را كنار لب قرار دهيد، و حفاف به معناى پيرامون است. خداوند فرموده است: وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ من حَوْلِ الْعَرْشِ«٣١» و در الفاظ ديگرى فرموده است: أحفوا الشّوارب«٣٢» و اين دلالت بر قطع آنها از ته دارد، و عبارت حفوا مشعر بر قطع آنها در كمتر از اين حدّ است. خداوند متعال فرموده است: ان يسألكموها فيحفكم تبخلوا«٣٣»، ... يعنى بر شما اصرار ورزد. امّا تراشيدن شارب خواسته نشده، و چنان كه از برخى صحابه نقل كردهاند احفاء نزديك به تراشيدن است. يكى از تابعين مردى را ديد كه شاربش را از ته زده است، به او گفت: مرا به ياد اصحاب پيامبر خدا (ص) انداختى. و در گذاشتن سبيل كه آن دو طرف موى لب است باكى نيست، و بعضى از صحابه سبيل داشتند، زيرا آن دهان را نمىپوشاند، و چربى خوراك در آن باقى نمىماند چون طعام با آن برخورد نمىكند، و معناى اعفوا اللحى اين است كه ريشها را انبوه كنيد. در خبر آمده است كه «يهود شارب را مىگذاشتند و ريش را قيچى مىكردند پس شما با آنها مخالفت كنيد.»«٣٤» و برخى از عالمان تراشيدن شارب را مكروه و بدعت دانستهاند.
مىگويم: از طريق خاصّه (شيعه) حديثى است كه در الفقيه«٣٥» از پيامبر (ص) نقل شده كه آن حضرت فرموده است: «مجوس ريش خود را با قيچى و شارب را انبوه مىكردند، و ما شارب را قيچى و ريش را انبوه مىكنيم، و اين مطابق فطرت است.»
و نيز فرموده است: «شاربها در حدّ لبهايتان و ريشهايتان انبوه باشد، و خود
«٣٠» سنن نسائى ج ٨ ص ١٢٩ مسند احمد ج ١ ص ٥٢ يعنى شاربها در حد لبهايتان وريشهايتان انبوه باشد
«٣١» زمر / ٧٥: (در آن روز) فرشتگان را مى بينى كه بر گرد عرش خدا حلقه زده اند
«٣٢» صحيح مسلم ج ١ ص ١٥٣ نسائى ج ١ ص ١٦ از ابن عمر
«٣٣» محمد / ٣٧: هر گاه اموال شما را مطالبه كند و حتى اصرار ورزد بخل مى ورزيد
«٣٤» مسند احمد ج ٢ ص ٣٥٦ دعائم الاسلام قاضى نعمان مستدرك نورى ج ١ ص ٥٩
«٣٥» همان ماخذ ج ٦ ص ٤٨٧ به شماره ١١