راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٥٠ - باب دوّم در توحيد
و نيز: أَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ في جَوِّ السَّماءِ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الله إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ«٩».
و نيز: وَ من آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ من تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ، وَ من آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ من أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ، وَ من آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمِينَ، وَ من آياتِهِ مَنامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ابْتِغاؤُكُمْ من فَضْلِهِ إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ، وَ من آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ يُنَزِّلُ من السَّماءِ ماءً فَيُحْيِي به الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ، وَ من آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذا دَعاكُمْ دَعْوَةً من الْأَرْضِ إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ«١٠».
و نيز: وَ الله أَنْبَتَكُمْ من الْأَرْضِ نَباتاً ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيها وَ يُخْرِجُكُمْ إِخْراجاً«١١».
و نيز: أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ، أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَ،- تا-
«٩» نحل / ٧٩: آيا آنها به پرندگانى كه بر فراز آسمان تسخير شده اند نظر نيفكندند? هيچ كس جزخدا آنها را نگه نمى دارد در اين نشانه هايى است (از عظمت و قدرت خدا) براى كسانى كه ايمان دارند
«١٠» روم / ٢٠ تا ٢٥: از نشانه هاى او اين است كه شما را از خاك آفريد سپس انسانهايى شديد و درروى زمين پراكنده گشتيد و از نشانه هاى او اين كه همسرانى از جنس خود شما برايتان آفريد تادر كنار آنها آرامش يابند و در ميانتان مودت و رحمت قرار داد در اين امر نشانه هايى است براى گروهى كه مى انديشند و از آيات او آفرينش آسمانها و زمين و تفاوت زبانها و رنگهاى شماست در اين نشانه هايى است براى عالمان و از نشانه هاى او خواب شما در شب و روز است و تلاش وكوششتان براى بهره گيرى از فضل پروردگار (و تامين معاش ) در اين امور نشانه هايى است براى آنها كه گوش شنوا دارند و از آيات او اين است كه برق (و رعد) را به شما نشان مى دهد كه هم مايه ترس است و هم اميد (ترس از صاعقه و اميد به نزول باران ) و از آسمان آبى فرو مى فرستد كه زمين را پس از مردن به وسيله آن زنده مى كند در اين نشانه هايى است براى گروهى كه عقل خودرا به كار مى گيرند و از آيات او اين است كه آسمان و زمين به فرمان او برپاست سپس هنگامى كه
«١١» نوح / ١٧ و ١٨: خداوند شما را همچون گياه از زمين رويانيد سپس شما را به همان زمين بازمى گرداند و بار ديگر شما را از آن خارج مى سازد