راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤١٣ - باب ششم در معاد

را زده است، در اين هنگام از حسنات او به اين و آن داده مى‌شود، و اگر حسناتش پيش از آن كه حقوق آنها داده شود تمام گردد، از سيّئات آنها اخذ و بر اعمال بد او اضافه، و سپس به دوزخ افكنده مى‌شود.»«٢٨»

فصل‌

شفاعت و حوض حقّ است. پيامبر (ص) فرموده است: «كسى كه به حوض من ايمان ندارد، خداوند او را بر حوض من وارد نخواهد كرد، و آن كه به شفاعت من مؤمن نيست، خداوند او را به شفاعت من نايل نخواهد ساخت.» سپس فرمود: «شفاعت من تنها براى اهل كبائر امّتم مى‌باشد، و امّا نيكوكاران بر آنها باكى نيست.»«٢٩» در روايت ديگرى است: «شفاعت من براى اهل كبائر امّتم مى‌باشد به استثناى شرك و ظلم.»«٣٠»

و نيز فرموده است: «از امّت من كسانى هستند كه جماعتى بيش از قبيله مضر به شفاعت آنها وارد بهشت مى‌شوند»«٣١» و گفته شده است: آن كه از همه مؤمنان كمتر شفاعت مى‌كند مؤمنى است كه سى انسان را شفاعت كرده است.»«٣٢»

و نيز فرموده است: «حوض من به اندازه ميان عدن و عمّان شام است. آب آن از شير سفيدتر، و از عسل شيرين‌تر و قدحهاى آن به اندازه ستارگان آسمان است، هر كس يك بار از آن بنوشد پس از آن هرگز تشنه نخواهد شد.»«٣٣»