راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٩٨ - قسم سوّم زدودن فضلات ظاهر بدن
است كه درباره قول خداوند: خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ«١١٦» فرموده است:
«از جمله اينهاست شانه كردن براى هر نمازى.»
و نيز از آن حضرت روايت شده است: «شانه كردن وبا را از ميان مىبرد، و امام صادق (ع) شانهاى در مسجد داشت كه به هنگام فراغ در نماز با آن شانه مىكرد.»«١١٧»
و نيز فرموده است: «با عاج شانه كنيد كه آن وبا را برطرف مىكند.»«١١٨»
و نيز: «هنگامى كه سر و محاسنت را شانه كردى آن را بر سينهات بكش، زيرا اين كار غم و وبا را از ميان مىبرد.»«١١٩»
از امام صادق (ع) نقل است: «جامه پاكيزه دشمن را زبون مىكند، و ماليدن روغن فقر را از ميان مىبرد، و شانه زدن سر وبا را برطرف مىكند.»
پرسيدند وبا چيست؟ فرمود: «تب است، و شانه زدن محاسن دندانها را محكم مىكند.»«١٢٠» در روايت ديگرى «ونا»«١٢١» با نون ذكر شده كه به معناى ضعف است.
از آن حضرت (ع) درباره روغندان و شانه كه از استخوان فيل ساخته شود پرسيدند، فرمود: «باكى نيست.»«١٢٢»
و شايسته است به هنگام شانه زدن بگويد: اللّهم سرّح عنى الهموم و الغموم و وحشة الصدور و وسوسة الشيطان چنان كه از امام صادق (ع) روايت شده است.«١٢٣»
و چون از آن فارغ شد بگويد: سبحان من زيّن الرجال باللّحى و النساء بالذوائب.
«١١٦» اعراف / ٣١: زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود برداريد
«١١٧» همان ماخذ ج ٦ ص ٤٨٨ به شماره ٢
«١١٨» الفقيه ص ٣١ به شماره ١١٠ كافى ج ٦ ص ٤٨٩ به شماره ٣
«١١٩» كافى ج ٦ ص ٤٨٩ به شماره ٧
«١٢٠» همان ماخذ ج ٦ ص ٣٨٨ به شماره ١
«١٢١» الفقيه ص ٣١ به شماره ١١٢ مرآت العقول مجلسى ج ٤ ص ١١٢ برقى به جاى وبا((ونا)) روايت كرده كه به معناى ضعف است
«١٢٢» كافى ج ٦ ص ٤٨٩ به شماره ١١
«١٢٣» مكارم الاخلاق ص ٧٩