راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٩٦ - قسم سوّم زدودن فضلات ظاهر بدن
به شنوايى زيان رساند.
٣- رطوبات بسته و چسبيدهاى را كه در اطراف داخل بينى گرد مىآيد، استنشاق يعنى آب را به داخل بينى كشانيدن برطرف مىكند.
٤- آن جرم و زردى را كه بر روى دندانها و اطراف زبان مىنشيند، مسواك و مضمضه مىزدايد.
٥- چرك و شپش كه اگر مراقبت لازم به عمل نيايد در محاسن پديد مىآيد، و مستحبّ است آنها را با شستشو و شانه زدن برطرف كرد. در اخبار آمده است كه هرگز شانه در سفر و حضر«١١٠» از پيامبر خدا (ص) جدا نمىشده، و اين سنّت عرب است.
در خبرى شگفت آمده كه آن حضرت (ص) محاسن خود را در روز دو بار شانه مىزد«١١١»، و محاسن او انبوه بود«١١٢»، و محاسن على (ع) پهن و ميان دو كتفش را گرفته بود«١١٣».
در خبرى شگفتانگيزتر آمده كه عايشه گفته است: گروهى به در خانه پيامبر (ص) گرد آمدند ديدم پيامبر (ص) در خم آب مىنگرد، و موى سر و محاسن خود را مرتّب مىكند، گفتم: اى پيامبر خدا تو اين كار را مىكنى؟
فرمود: «آرى، خداوند دوست دارد، بندهاش به هنگامى كه بر برادرانش وارد مىشود خود را براى آنان آرايش دهد.»«١١٤» بسا نادان كه اين كار را با اخلاق ديگران قياس و گمان كند كه اين صفت ناشى از حبّ آرايش براى ديگران است و به اين سبب فرشتگان را به دربانان تشبيه كند، امّا ابدا اين گونه نيست، زيرا پيامبر خدا (ص) به دعوت مردم مأمور، و يكى از وظايف او اين بود كه عظمت
«١١٠» مستدرك الوسائل ج ٢ ص ٤٢ مكارم الاخلاق ص ٣٤
«١١١» مكارم الاخلاق ص ٣٤ الاوسط طبرانى با سندى ضعيف
«١١٢» معانى الاخبار ص ٨٠ در خبر هند بن ابى هاله
«١١٣» بحار ج ٩ ص ٧ و ٨ چاپ كمپانى
«١١٤» مكارم الاخلاق ص ٦٣ عراقى گفته است : ابن عدى آن را روايت كرده و گفته است : حديث ناپسندى است