راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٣٦ - نشانههاى عالمان دنيا

گروهى علم را براى نادان‌كارى و جدال طالبند دسته‌اى آن را براى گردن‌فرازى و فريبكارى خواهانند، و جمعى آن را براى فهميدن و تعقّل به دست مى‌آورند.

آن كه علم را براى جهل و جدل طالب است آزاردهنده و مجادله‌گر است، در مجالس مردم با طرح مطالب علمى و توصيف حلم و بردبارى داد سخن مى‌دهد، جامه خشوع و فروتنى به تن كرده، ليكن از ورع و پرهيزگارى دست كشيده است، از اين رو خداوند سرش را بر سنگ مى‌كوبد، و رشته زندگى‌اش را پاره مى‌كند. و آن كه علم را براى گردن‌فرازى و فريبكارى مى‌خواهد نيرنگ‌باز و چاپلوس است، بر همگنان گردنكشى و نسبت به توانگرانى كه پست‌تر از اويند فروتنى مى‌كند حلوايشان را مى‌خورد، و دين خود را پايمال مى‌كند. لذا خداوند آوازه او را محو، و آثار او را از ميان دانشمندان قطع مى‌كند. امّا آن كه علم را براى فهميدن و انديشيدن به دست آورده است پيوسته افسرده دل و دچار اندوه و بى‌خوابى است، در تاريكى شب به پا مى‌خيزد، و به عبادت خدا رو مى‌آورد، كار مى‌كند و ترسان و نگران است مشفقانه براى ديگران دعا مى‌كند و به اصلاح حال خود مشغول است مردم زمان خود را مى‌شناسد، و از مطمئّن ترين برادران خويش گريزان است. به همين سبب خداوند پايه‌هاى زندگى او را محكم مى‌سازد، و در روز رستاخيز به او امان ارزانى مى‌دارد.»«٢١»

و نيز فرموده است: «خداوند از جاهل، هفتاد گناه را مى‌آمرزد پيش از آن كه از عالم يك گناه بيامرزد.»«٢٢»

و نيز فرمود: «عيسى بن مريم (ع) گفته است: واى بر علماى بد كه چگونه آتش بر آنها شعله‌ور خواهد شد.»«٢٣»

شيخ صدوق در كتاب خصال«٢٤» به سند خود از امام صادق (ع) روايت‌