راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٣٥ - نشانههاى عالمان دنيا

و نيز به سند خود از ابى عبد الله (ع) روايت كرده كه فرموده است: «علم همنشين با عمل است كسى كه عالم شده عمل مى‌كند، و آن كه عمل مى‌كند عالم شده است علم عمل را ندا مى‌دهد اگر پاسخ مثبت به او ندهد از آن رخت برمى‌بندد.«١٥»

و نيز از آن حضرت روايت شده كه فرموده است: «اگر عالم به علمش عمل نكند، مواعظ او مانند بارانى كه بر سنگ صاف فرو ريزد از دلها زدوده مى‌شود.»«١٦»

و نيز از آن بزرگوار نقل شده كه فرموده است: «كسى كه حديث را براى سود دنيا بخواهد، در آخرت بهره‌اى براى او نيست، و كسى كه از آن سود آخرت را خواهان باشد، خداوند خير دنيا و آخرت را به او عطا مى‌كند.»«١٧»

و نيز فرموده است: «هر گاه ديديد عالم دوستدار دنياى خويش است، بر دينتان نسبت به او بدگمان باشيد، زيرا هر كس دوستدار چيزى باشد همان را در حيطه حفاظت خود قرار مى‌دهد.»«١٨»

و فرموده است: «خداوند به داوود (ع) وحى فرمود كه ميان من و خودت عالم شيفته دنيا را حايل قرار مده كه تو را از طريق محبّت من باز مى‌دارد، زيرا آنان در راه بندگان مريد من رهزنانند كمترين كارى كه من با آنها مى‌كنم اين است كه شيرينى راز و نياز با خودم را از دلهاى آنها برمى‌دارم.»«١٩»

و نيز از آن حضرت روايت است كه پيامبر (ص) فرمود: «فقيهان مادام كه داخل دنيا نشده‌اند امناى پيامبرانند عرض شد: اى پيامبر خدا! دخول آنها در دنيا چيست؟ فرمود: پيروى آنها از حكّام است هنگامى كه چنين كنند نسبت به دين خود از آنها بر حذر باشيد.»«٢٠»

و نيز فرموده است: «طالبان علم سه دسته‌اند، آنها را با صفاتشان بشناسيد: