راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٣٢ - نشانههاى عالمان دنيا
مگر آنگاه كه به علم خود عمل كند.»«٢»
و نيز فرموده است: «علم دو گونه است، يكى علمى كه بر زبان است، و اين حجّتى است از سوى خداوند متعال بر فرزند آدم، و ديگر علمى است كه جايگاه آن در دل است، و اين همان دانشى است كه سودمند مىباشد.»«٣»
و نيز: «در آخر زمان عابدان نادان و عالمان فاسق مىباشند.»«٤»
و نيز: «علم را براى اين فرا نگيريد كه بر عالمان مباهات، و به سبب آن با سفيهان مجادله كنيد، و مردم را به سوى خود متوجّه سازيد هر كس چنين كند در آتش خواهد بود.»«٥»
و نيز: «هر كس دانش خود را كتمان كند، بر دهنش لگامى از آتش زده خواهد شد.»«٦»
و نيز: «من از غير دجّال بر شما ترسانترم تا از دجّال گفته شد آن چيست؟
فرمود: پيشوايان گمراه كننده.»«٧»
و نيز: «هر كس بر دانشش افزوده شود، و هدايتش افزون نگردد، تنها از خداوند دور شده است.»«٨»
عيسى (ع) فرموده است: «تا كى براى رهروان شب راه را توصيف مىكنيد، در حالى كه خود در كنار حيرتزدگان اقامت گزيدهايد.»«٩»
اين احاديث و اخبار ديگر گوياى اين است كه خطرات علم بزرگ است، و عالم در معرض هلاكت ابدى و يا سعادت سرمدى است، او با ورود در ميدان
«٢» عراقى گفته است : ابن حبان آن را دركتاب روضه العقلاء بيهقى در مدخل نقل كرده است
«٣» العلم ابن عبد البر المختصر ص ٩٠ با تقديم و تاخير سنن دارمى ج ١ ص ١٠٢
«٤» مستدرك حاكم از حديث انس المغنى
«٥» ابن ماجه به شماره ٢٥٩ سنن دارمى ج ١ ص ١٠٤ از مكحول
«٦» مستدرك حاكم از حديث انس المغنى
«٧» مسند احمد جلد ٥ ص ١٤٥ از حديث ابوذر با اختلاف كمى در الفاظ
«٨» الفردوس ديلمى از على (ع ) الجامع الصغير باب ميم
«٩» ما آن را در هيچ يك از اصول نديده ايم