راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٩٢ - فصل دلايل وجوب عصمت امام

نماز را كه براى فراغ از آن است بر تشهّد اوّل مقدّم داشت«٤١». و نيز مردم را وادار كرد نوافل و نماز ظهر را به جماعت برگزار كنند«٤٢». و بر جنازه چهار تكبير گويند«٤٣». و مقام ابراهيم (ع) را در خانه كعبه به گونه‌اى كه در جاهليّت بود برگردانيد«٤٤». و نيز ماليّات خراج را كه اختصاص به زمين داشت بر غير از زمين نيز قرار داد«٤٥»، و نام كسانى را كه استحقاق نداشتند در ديوان عطايا ثبت و به آنها مقرّرى پرداخت كرد«٤٦». و صاع پيامبر (ص) را تغيير داد«٤٧»، و در ميراث به عول و تعصيب فرمان داد«٤٨». و حكم كرد دست دزد از بند، و پا از بند ساق قطع شود، و اين بر خلاف دستور پيامبر خدا (ص) بود كه فرمود كف دست و پاشنه پا بايد باقى بماند«٤٩». و نيز اجازه داد در يك مجلس با گفتن سه بار پياپى طلقّت زن سه طلاقه شود«٥٠» و نيز از فروش كنيز بچه‌دار هر چند بچه‌اش مرده باشد منع كرد و گفت: اين تدبيرى است كه من انديشيده‌ام.«٥١» همچنين ازدواج غير قرشى را با قرشى و عجم را با عرب ممنوع ساخت«٥٢». و از انجام دادن نكاح متعه و متعه حجّ با اعتراف به اين كه آن دو در زمان پيامبر خدا (ص) انجام مى‌شده است جلوگيرى كرد«٥٣». و نيز خاندان پيامبر را از خمس ممنوع‌