راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤١٥ - باب ششم در معاد

بهشت داراى هشت در است كه عرض هر درى برابر چهار صد سال راه است.«٣٧»

دوزخ سراى خوارى و جايگاه انتقامگيرى از كافران و گنهكاران است، مدّت اقامت در آن سپرى نمى‌شود تا بميرند، و در عذاب آنها تخفيفى داده نمى‌شود. در آن هيچ خنكى و آشاميدنى نمى‌چشند مگر آب جوشان و چرك وريم، و اگر درخواست طعام كنند از درخت زقّوم كه در جهنّم مى‌رويد به آنها خورانيده مى‌شود، و اگر استغاثه و زارى كنند يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً«٣٨»، از جايى دور فرياد مى‌كنند: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ، احيانا از پاسخ دادن به آنها خوددارى و سپس به آنها گفته مى‌شود: اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ«٣٩» وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ«٤٠» لَها سَبْعَةُ أَبْوابٍ لِكُلِّ بابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ«٤١».

فصل‌

بهشت براى اهل ايمان است، آنهايى كه مرتكب گناهان كبيره نشده، يا از آن توبه كرده، يا مورد شفاعت قرار گرفته، و يا مشمول رحمت پروردگار واقع شده‌اند. و دوزخ براى مشركان و كافران و منكران است كه جاودانه در آن خواهند بود، و مؤمنانى كه مرتكب گناهان كبيره شده و بدون توبه بميرند به آن وارد خواهند شد ليكن جاودان در آن به سر نخواهند برد، زيرا به سبب ايمان خود مستحقّ ثواب مى‌باشند، از اين رو پس از اتمام عذابى كه به سبب گناهان‌