راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٩٣ - فصل احاديث در فضيلت علم از طريق خاصّه
لِيَتَفَقَّهُوا في الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ.«١٢٤»
و نيز فرموده: «بر شما باد به فرا گرفتن احكام دين خدا، و اعرابى«١٢٥» نباشيد، چه كسى كه احكام دين را نياموزد، خداوند متعال در روز رستاخيز به او نظر نمىكند«١٢٦»، و اعمال او را پاكيزه نخواهد كرد.»«١٢٧»
و نيز: «دوست دارم تازيانه بر سر اصحابم بزنم تا فقه و احكام دين را فرا گيرند.»«١٢٨»
و نيز: «عالمان وارثان پيامبرانند پيامبران درهم و دينارى به ارث بر جاى نمىگذارند، تنها احاديثى از خود به ميراث مىگذارند، هر كس چيزى از احاديث آنها را به كار بندد بهره فراوانى به دست آورده است، بنگريد دانش خود را از چه كسى اخذ كردهايد، چه ميان ما اهل بيت در هر نسلى افراد عادلى وجود دارد، كه تحريفات غاليان و ادعّاهاى باطلكيشان و تأويلات جاهلان را از دين مىزدايند.»«١٢٩»
و نيز: «هر گاه خداوند خير بندهاى را بخواهد او را در دين فقيه و دانا مىگرداند.»«١٣٠»
معاوية بن عمّار به امام صادق (ع) عرض كرد: مردى است كه احاديثتان را روايت، و آنها را ميان مردم پخش مىكند، و دلهاى شيعيان شما را به آنها قوّت مىدهد، و نيز مردى است از شيعيان شما كه عابد است ليكن اهل روايت و نقل
«١٢٤» توبه / ١٢٢: تا در دين آگاهى پيدا كنند و به هنگامى بازگشت به سوى قوم خود آنها را بيم دهند شايد (از نافرمانى خدا) دورى جويند كافى ج ١ ص ٣١
«١٢٥» يعنى مانند اعراب باديه نشين نباشيد كه دين را نمى شناسند و در پى فرا گرفتن آن نيستند و ازاحكام آن غافل بلكه از آن ها و از ياد گرفتن آنها رو گردانند
«١٢٦» كنايه است از خشم و عدم اعتناى خداوند نسبت به وى و سلب رحمت و فيض و احسان الهى از او و حرمان وى از مقام قرب
«١٢٧» كافى ج ١ ص ٣١
«١٢٨» همان ماءخذ ص ٣٢
«١٢٩» همان ماءخذ ص ٣٢ البصائر ص ٣
«١٣٠» كافى ج ١ ص ٣٢ و پيش از اين مذكور شد