روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٥٤ - ترجمه

آنگه فرمود تا آن ابر طومارهايى نثار كرد به مهر مشك،و فرشتگان[١٣٠-ر]گفتند:بار خدايا!اين [١]چيست؟گفت:اين وديعه‌هايى [٢]است شيعۀ على و فاطمه را به نزديك شما تا [٣]روز قيامت.[چون روز قيامت] [٤]باشد بر صراط بايستند و هركس كه بر شما بگذرد كه مثقال حبّه‌اى از محبّت على در دل او باشد و محبّت فاطمه و فرزندانش،اين جواز به او دهى به بهشت و بيزارى از دوزخ و او را به بهشت برى بى‌حساب،اين حكمى است كه من كردم پيش ازآن‌كه خلق را آفريدم.

آنگه گفت:چون روز قيامت باشد،من بر سر صراط بايستم و اين فرشتگان با من آن طوامير [٥]در دست گرفته،چون يكى از شيعۀ ما و دوستداران ما به او بگذرد، اين نامه به دست راست او دهند بر عنوانش نبشته:

براءة من العليّ الجبّار لشيعة عليّ و فاطمة من النّار. آنگه براى ايشان نجيبهايى [٦]بيارايند [٧]از نور پالانها بر او نهاده از ياقوت سرخ به فرش حرير و ديباى عبقرىّ سبز.اوليا برآن نجيبان [٨]و فرشتگان در پس‌وپيش ايشان [٩]به هيچ نرسد [١٠]الّا از راه ايشان دور شود به اجلال و اكرام ايشان،و خلايق در ايشان مى‌نگرند و آن كرامات مى‌بينند تا به در بهشت رسند [١١]آن طومارها برافرازند [١٢]و گويند:بيايى اى خلايق و جواز خداى بخوانى [١٣].رضوان و خزنه گويند ايشان را:يا اولياء اللّه! اُدْخُلُوهٰا بِسَلاٰمٍ آمِنِينَ [١٤]،درهاى بهشت بر ايشان بگشايند، هيچ‌كس را از ايشان بازندارند [١٥]تا به اعلى درجات [١٦]رسند با ما در درجه [١٧]باشند در اعلى علّيّين.

آنگه گفت:هركه او خواهد كه خداى او را چنان زنده دارد كه ما را،و چنان