عن ابي جعفر(ع) قال: قضى أميرالموءمنين(ع) فيمن عفا من ذي سهم فإن عفوه جائز وقضى في اربعة إخوة عفا احدهم قال يعطى بقيتهم الدية ويرفع عنهم بحصّة الذى عفا؛ ابو مريم از امام باقر(ع) روايت مى‌كند كه فرمود: اميرالموءمنين در مورد كسى از صاحبان سهم كه [جانى را [عفو كرده بود، حكم كرد كه عفو او جايز است. نيز در مورد چهار برادر كه يكى از آنان جانى را عفو كرده بود فرمود: به بقيه آنان ديه پرداخت مى‌شود و سهم كسى كه عفو كرده بود از ديه برداشته مى‌شود.

٣ ـ معتبره زرارة:

عن أبي جعفر(ع) في رجلين قتلا رجلا عمداً وله وليّان فعفا أحد الوليّين، فقال: إذا عفا عنهما بعض الاولياء دري عنهما القتل وطرح عنهما الدية بقدر حصّة من عفا وأدّيا الباقي من أمر الهما إلى الذي لم يعف وقال عفو كل ذى سهم جائز؛ زرارة مى‌گويد: امام باقر(ع) در مورد دو مردى كه عمداً مردى را كشته بودند و مرد مقتول دو ولىّ داشت كه يكى از آن دو عفو كرده بود، فرمود: اگر بعضى از اوليا آن دو را عفو كرده باشند، حكم قتل از آن دو برداشته مى‌شود و به اندازه سهم كسى كه عفو كرده از ديه نيز كاسته مى‌شود و باقيمانده ديه از اموال آن دو به اوليايى كه عفو نكرده‌اند پرداخت مى‌گردد و حضرت فرمود: عفو هر يك از صاحبان سهم جايز است.»

٤ ـ معتبره اسحاق بن عمار:

عن جعفر(ع) عن ابيه(ع) أنّ علياً(ع) كان يقول: من عفى عن الدم من ذي سهم له فيه، فعفوه جائز و سقط الدم وتصير دية ويرفع عنه حصّة الذي عفا؛ اسحاق بن عمار مى‌گويد: امام صادق(ع) از پدرش نقل كرد كه على(ع) مى‌فرمود: هر كس از صاحبان خون كه در آن سهمى داشته باشد، قاتل را