و هرچه به فرمان خدا به تهيدستان انفاق كرده‌ايد و يا هرمالى به نذر بر خود واجب كرده‌ايد كه به آنان بپردازيد، خدا به آن آگاه است. و كسانى كه با ترك انفاق و وفا نكردن به نذر خود به مستمندان ستم مى‌كنند، ياورانى كه عذاب خدا را از آنان بازدارند نخواهند داشت. (٢٧٠)
اگر صدقه‌ها را آشكارا بپردازيد كه ديگران را نيز به آن ترغيب كنيد نيكوست، و اگر آنها را نهان داريد و به بينوايان بپردازيد، ازآن‌روى كه به خلوص نيت نزديك‌تر است براى شما بهتر است و [در هر حال‌] خداوند پاره‌اى از گناهانتان را از شما مى‌زدايد، و خدا به آنچه مى‌كنيد آگاه است. (٢٧١)
اى پيامبر، اگر برخى از مردم شرايط و آداب انفاق را رعايت نمى‌كنند غم مدار، زيرا به راه آوردن آنان بر عهده تو نيست بلكه خداست كه هركس را بخواهد به راه مى‌آورد. و اى مؤمنان هرمالى را كه انفاق مى‌كنيد به سود خودتان است، بدين شرط كه آن را جز براى دستيابى به خشنودى خدا انفاق نكنيد.
و هرمالى را كه مى‌بخشيد به‌طور كامل به شما بازگردانده مى‌شود و بر شما ستم نمى‌رود. (٢٧٢)
صدقات براى آن تهيدستانى است كه در راه خدا محصور شده‌اند و نمى‌توانند براى كسب درآمد در زمين سير و سفر كنند. از آن‌جا كه خويشتن دارند و فقر خود را آشكار نمى‌كنند، كسى‌كه از حالشان بى‌خبر است آنان را توانگر مى‌پندارد و تو از نشانشان بينوايى آنان را درمى‌يابى. آنان با وجود نيازمندى شديد به اصرار از مردم چيزى نمى‌خواهند. اى مؤمنان، هرمالى را كه انفاق كنيد خدا به آن داناست. (٢٧٣)
كسانى كه اموالشان را در شب و روز، نهان و آشكارا انفاق مى‌كنند، پاداش كردار خود را نزد پروردگارشان خواهند داشت، و نه ترسى آنان را فرومى‌گيرد و نه اندوهگين مى‌شوند. (٢٧٤)