آيا انسان‌ها براى پى بردن به يكتايى خدا و ربوبيت او در جهان هستى نينديشيده و ندانسته‌اند كه ما دام‌هايى را كه دست‌هايمان آنها را ساخته و در خلقتشان شريكى نداشته‌ايم براى آنان آفريده و در اختيارشان نهاده‌ايم و اينك آنان مالك آنها هستند؟! (٧١)
و دام‌ها را مسخّر آنان كرديم، پس از آنهاست وسيله سوارى آنان و از گوشت آنها مى‌خورند. (٧٢)
و براى آنان در آن دام‌ها سودها و نوشيدنى‌هاست؛ پس چرا به سپاس اين نعمت‌ها خدا را پرستش نمى‌كنند؟ (٧٣)
دلايل توحيد آشكار است، ولى مشركان به جاى خدا معبودانى چون بتان، شياطين و سران ستمگر را به خداوندگارى برگزيده و به پرستش آنها پرداخته‌اند، به اين اميد كه از سوى آنها يارى شوند. (٧٤)
آنها نمى‌توانند پرستشگران خود را يارى كنند و مشركان سپاه معبودان خود و دنباله‌رو آنهايند و در قيامت همراه معبودانشان براى كيفر احضار خواهند شد. (٧٥)
با روشن شدن اين حقيقت كه مشركان دل به يارى ناتوانان بسته‌اند و در قيامت كيفر خواهند ديد، نبايد گفتار كفرآلودشان تو را غمگين كند. آنان نمى‌توانند بر ما غلبه كنند، زيرا ما آنچه را كه از گفته‌ها پنهان مى‌دارند و آنچه را آشكار مى‌سازند مى‌دانيم. (٧٦)
آيا انسان به روشنى ندانسته است كه ما او را از نطفه‌اى ناچيز آفريديم پس ناگهان او ستيزه‌گرى شده است كه آشكارا با ما به كشمكش مى‌پردازد؟! (٧٧)
او از آن‌روى كه آفرينش خود را فراموش كرده بود، استخوان‌هاى پوسيده را براى ما مثل آورد، تا ناممكن بودن رستاخيز را به اثبات رساند. گفت: چه‌كسى اين استخوان‌ها را در حالى‌كه پوسيده‌اند، حياتى دوباره خواهد بخشيد؟! (٧٨)
اى پيامبر، در پاسخ او بگو: همان توانمندى كه نخستين بار آن استخوان‌ها را پديد آورد، آنها را زنده مى‌كند. او به هرآفريده‌اى بسى داناست. ويژگى‌هاى همه خلايق را چه پيش از مرگشان و چه پس از مرگشان مى‌داند، پس زنده كردن مردگان براى او سهل است. (٧٩)
همان توانمندى كه براى شما از درخت سبز (مرخ و عفار) كه تروتازه است آتشى پديدار كرد كه شما بى‌درنگ از آن، آتش مى‌افروزيد. (٨٠)
آيا آن كسى كه آسمان‌ها و زمين را آفريده است توانا نيست كه با آفرينش دوباره انسان‌ها همانندشان را بيافريند؟! چرا، تواناست و اوست آفريننده‌اى كه همواره مى‌آفريند و به همه خلايق داناست. (٨١)
وقتى ايجاد چيزى را بخواهد، كارش جز اين نيست كه به آن مى‌گويد: باش. پس آن موجود مى‌شود. (٨٢)
پس، از ناتوانى منزّه بدان آن كسى را كه هستى هرچيزى به دست اوست و همگان به سوى او بازگردانده مى‌شويد. (٨٣)
سوره صافّات/ ٣٧