احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٧٥ - چگونه توبه كنيم و چگونه از پروردگار آمرزش بخواهيم؟
فرمود: ستايش خدايى را كه امروز به خاطر من، بندهاى را ازآتش نجات بخشيد.»
٨- حضرت علىعليه السلام فرمود:
«إنّ اللَّه عزّ وجلّ إذا أراد أن يصيب أهل الأرض بعذاب قال: لولا الذين يتحابّون بجلالي، ويعمرون مساجدي، ويستغفرون بالأسحار، لأنزلتعذابي
» [١].
«خداوند وقتى بخواهد اهل زمين را عذابى برساند مىفرمايد: اگر نبود كسانى كه به خاطر جلال من به همديگر محبّت مىورزند، و مساجدم را آباد مىكنند، و در سحرها استغفار مىجويند، عذاب خود را نازل مىكردم.»
٩- حفص بن غياث مىگويد: از امام صادقعليه السلام شنيدم كه مىفرمود:
«إن قدرت أن لا تُعرف فافعل، وما عليك أن تكون مذموماً عند الناس إذا كنت محموداً عند اللَّه. ثمّ قال: قال أبي علي بن أبي طالبعليه السلام: لا خير فيالعيش إلّا لرجلين: رجل يزداد في كلّ يوم خيراً، ورجل يتدارك منيّته بالتوبة
» [٢].
«اگر مىتوانى كه بين مردم شناخته نشوى، پس همان كن، و باكى بر تو نيست كه اگر بين مردم نكوهيده باشى در حاليكه در نزد خداستوده هستى.» سپس فرمود: «پدرم على بن ابيطالبعليه السلام فرمود: در زندگى خيرى نيست مگر براى دو شخص: شخصى كه درهر روز بر خير او افزوده مىشود، و شخصى كه با توبه به استقبال مرگ مىرود.»
١٠- امام صادقعليه السلام فرمود:
«من استوى يوماه فهو مغبون، ومن كان آخر يوميه خيرهما فهو مغبوط، ومن كان آخر يوميه شرّهما فهو ملعون، ومن لم ير الزيادة في نفسه فهو إلىالنقصان، ومن كان إلى النقصان فالموت خير له من الحياة
» [٣].
«كسى كه دو روزش مساوى باشد او مغبون و زيان ديده است، و كسى كه آخرين دو روزش، بهترين آن دو باشد، بر او بايد غبطهخورد، و كسى كه آخرين دو روزش، بدترين آن دو باشد، او ملعون است، و كسى كه در خود پيشرفتى نبيند، او به سوى كاستى در حركتاست، و كسى كهبه سوى كاستى باشد، مرگ براى او بهتر از زندگى خواهد بود.»
١١- باز هم امام صادقعليه السلام فرمود:
«إنّ العبد لفي فسحة من أمره ما بينه وبين أربعين سنة، فإذا بلغ أربعين سنة أوحى اللَّه عزّ وجلّ إلى
[١] وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٩٤، ص ٣٧٤، حديث ١.
[٢] همان، باب ٩٥، ص ٣٧٦، حديث ٣.
[٣] همان، حديث ٥.