«للجنّة باب يقال له باب المجاهدين، يمضون إليه فإذا هو مفتوح وهم متقلّدون بسيوفهم، والجمع في الموقف والملائكة ترحّب بهم، قال: فمن ترك‌الجهاد ألبسه اللَّه ذلّاً وفقراً في معيشته ومحقاً في دينه، إنّ اللَّه أعزّ امّتي بسنابك خيلها ومراكز رماحها

» [١].

«بهشت دروازه‌اى دارد كه به آن «دروازه مجاهدين» گفته مى‌شود. مجاهدان به سوى آن مى‌روند در حاليكه آن گشوده‌است و آنان شمشيرهاى خود را به كمر بسته‌اند. همگى در محشر هستند و فرشتگان‌به آنان خوشامد مى‌گويند. حضرت فرمود: كسى كه جهاد را ترك كند، خداوند به او لباس ذلّت و فقر در زندگى‌اش مى‌پوشاند و دينش نيزنابود مى‌شود. به يقين خداوند امّت مرا به سُم اسبان آنان ومحل فرورفتن نيزه‌هاى آنان، عزّت بخشيده است.»

٣- پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود:

«خيول الغزاة في الدنيا خيولهم في الجنة، وإن أردية الغزاة لسيوفهم‌

» [٢].

«اسبان جنگجويان در دنيا، اسبان آنها در آخرت هستند و زيبايى و پوشش مجاهدان، شمشيرهاى آنان است.»

٤- پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود:

«أخبرني جبرئيل بأمر قرّت به عيني وفرح به قلبي، قال: يا محمّد، من غزى من امّتك في سبيل اللَّه فأصابه قطرة من السماء أو صداع، كتب اللَّه له‌شهادة يوم القيامة

» [٣].

«جبرئيل مرا به چيزى خبر داد كه چشم من به آن روشن و دل من به آن شاد شد. جبرئيل گفت: اى‌محمّد! هركس از امّت تو در راه‌خدا بجنگد پس قطره‌اى از آسمان به او اصابت كند يا سردردى او را بگيرد، خداوند شهادت را براى او در روز قيامت مى‌نويسد.»

٥- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«إنّ اللَّه عزّ وجلّ بعث رسوله بالإسلام إلى الناس عشر سنين، فأبوا أن يقبلوا حتّى أمره بالقتال، فالخير في السيف وتحت السيف، والأمر يعود كمابدء

» [٤].

«خداوند متعال پيامبر خود را براى دعوت مردم به اسلام فرستاد و ده سال گذشت و مردم از پذيرفتن‌

[١] وسائل الشيعه، ج ١١، باب ١، ابواب جهاد العدوّ، ص ٥، حديث ٢.

[٢] همان، حديث ٣.

[٣] همان، ص ٦، حديث ٦.

[٤] همان، ص ٩، حديث ١٤.