٣- غيراز از قُبُل ودُبُر، جزء عورتى كه پوشاندن آن واجب باشد نيست، اين حكم درباره زن نسبت به زنان ومردان مَحرَمَش، وهمچنين درباره مرد نسبت به مردان ومحارمش جارى است. بلى مستحب است كه ما بين ناف وزانو را بپوشاند ولى واجب نيست‌وحتى پوشاندن باسن و ران هم واجب نيست.

٤- نگاه كردن به عورت از طريق آيينه، يا آب صاف، بلكه حتى از طريق پخش مستقيم تلويزيون وهر جا كه نگاه كردن شمرده‌شود، جايز نيست واحتياط واجب اقتضا مى‌كند كه‌به عكسها وفيلمهايى كه عورتهاى مردم را آشكار مى‌سازند، نگاه نشود.

ب- احترام قبله:

١- به خاطر احترام به قبله اسلام، شرع نهى كرده است از اينكه انسان در هنگام قضاى حاجت، رو يا پشت به قبله كند، اگرچه‌عورت را از قبله، منحرف كرده باشد واحتياط اقتضا مى‌كند كه اگر رو به غير قبله نشسته باشد، عورت خود را به سوى قبله منحرف‌نكند.

٢- در حرمت رو به قبله كردن، فرق بين ساختمانها وبيابانها نيست. بلى اگر جهت قبله را نداند واجب نيست به اين حكم، مقيّدبماند. وهمچنين واجب نيست طفل وديوانه را مجبوربه رعايت اين حكم كند اگرچه بهتر اين است كه آنان هم وادار به رعايت شوند.

٣- ترك رو به قبله كردن با انحراف عرفى از قبله تحقق مى‌يابد وانحراف از قبله در حدّ تشريق (رو به شرق كردن) ياتغريب (رو به غرب كردن) در مناطقى مانند كشورهاى ما، واجب نيست.

٤- در مواقع ضرورت اين حكم ساقط مى‌شود مانند قضاى حاجت در دستشويى هواپيما، يا در حالات بيمارى، يا براى اجتناب ازبيننده محترم ومانند آن. اما اگر كسى از باب اضطرار، مجبور شود كه يا رو به قبله كند يا پشت به قبله، بهتر اين است كه پشت به‌قبله كردن را برگزيند.

٥- تقيّد به اين حكم در هنگام استبرا واستنجا واجب نيست.

ج- محلّ تخلّى:

تخلى (قضاى حاجت) در ملك غير بدون اذن وهمچنين در دستشويى‌هاى شخصى وخصوصى يا دستشويى‌هاى عمومى‌بدون پرداخت قيمت، در صورتيكه استفاده از آن قيمت مشخّصى داشته باشد، حرام است. و همچنين در راهها و اماكن عمومى واراضى مملوكه ودر گورستانها، در صورتيكه هتك حرمت مردگان محسوب شود و همچنين در مكانهايى كه باعث اذيت وآزار ديگران شود، جايز نيست‌