احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٩ - حكم شك در نجس و نجاست

وهرچيزى كه‌زياد آن مست كننده باشد، كم‌آن نيز حرام ونجس مى‌باشد.

٥- فقاع يا آب جو كه شراب معروفى است و از جو پس از تخمير آن گرفته مى‌شود، حرام‌ونجس است امّا اگر هنوز تخمير نشده، اشكال ندارد. ملاك و قاعده اين است كه مست كننده‌باشد. و همين حكم جارى است اگر فقاع را از غير جو درست كنند.

١٠- عرق جنب از حرام و عرق حيوان نجاستخوار

١- عرق جنب از حلال پاك و نماز با آن جايز است امّا اگر جنابت از حرام باشد مثل‌جنابت به واسطه زنا يا استمنا يا لواط (العياذ باللَّه) اقوى اين است كه در لباس‌آلوده به عرق آن نماز خوانده نشود و از آن اجتناب گردد.

٢- بنابر احتياط، همين حكم را دارد عرق جنبى كه با همسرش در حالت حيض، يا درحال روزه و يا در ظهار قبل‌از كفّاره دادن همبستر شده است.

٣- مطابق آنچه از ادلّه شرعى استفاده مى‌شود واجب است از عرق شتر نجاستخوار اجتناب‌شود و بنابر احتياط واجب از عرق ساير حيوانات نجاستخوار نيز اجتناب شود.

حكم شك در نجس و نجاست‌

قبلًا درباره كيفيّت ثابت شدن نجاست، و نيز طهارت بعداز نجاست سخن گفته شد ودراين‌جا فروعى است كه بايد مورد اشاره قرار گيرد:

١- هر چيزى پاك است تا زمانى كه بدانى نجس شده است و اگر علم به نجاست پيدانكردى، اشكال ندارد كه از آن استفاده كنى چه، درباره حكم شك داشته باشى يا درباره‌موضوع.

٢- غساله حمّام‌ [١]، نجس نيست مگر اينكه بدانى آب نجسى در آن ريخته است. البتّه بهتراين است كه از آن اجتناب شود.

٣- اگر در نجاست چيزى شك كردى يا در آن شبهه نجاست وجود داشت بهتر اين است كه‌بر روى آن آب بپاشى مثل معابد مجوس، يهود و نصارى و لباسى كه بدون رطوبت با سگ وخوك تماس يافته باشد و همچنين لباسى كه با بدن كافر تماس يافته و لباس و بدنى كه درباره‌نجاست آن شك دارى و همچنين لباسى كه مذى يا عرق جنب يا ادرار شتر و گوسفند به آن‌رسيده باشد.